The Delines :: 26 april 2019, Bar Vital

“We zijn naar België gekomen om jullie te ontroeren. Hopelijk heeft er iemand toch een traan moeten wegpinken”, zei zangeres Amy Boone tegen het einde van het optreden waarin ze toonden dat de ingetogen, kleine, verhalende en droefgeestige rootssongs van The Delines ook live staan als een huis.

Maar eerst was het de beurt aan het Brusselse duo Barnill Brothers dat bestaat uit de Vlaming Ruben Hillewaere en de Waal Barnabé Deliens, die elkaar vonden in hun gemeenschappelijke liefde voor akoestische, Amerikaanse folk. Twee akoestische gitaren en samenzang kenmerkten de nummers van het tweetal. Erg vernieuwend was het allemaal niet, maar het klonk best wel authentiek. Eigen nummers als “Carry Me Home” en “Eternal Morning” mochten er zijn en ook de geslaagde folkversie van Queens “The Show Must Go On” wist te bekoren. Over het algemeen miste het duo misschien net iets te veel een eigen smoel, maar als openingsact kweten ze zich prima van hun taak.

Wordt The Delines vaak gezien als de opvolger van Willy Vlautins vorige band Richmond Fontaine, dan moet dat beeld toch enigszins genuanceerd worden. Want Willy Vlautin mag dan wel de songschrijver van beide bands zijn, bij The Delines neemt hij zeker op het podium een meer dienende rol in. Het is zangeres Amy Boone die daar de honneurs waarneemt en toont dat zij als geen ander geknipt is om Vlautins verhalende, pakkende songs op innemende wijze te brengen. Boone draagt overigens nog altijd de gevolgen van het zware auto-ongeluk dat ze een paar jaar geleden had en dat de band een paar jaar op non-actief stelde. Ze heeft een wandelstok nodig om het podium op te gaan en eenmaal op het podium zocht ze regelmatig wat steun bij de microfoonstandaard of de barkruk achter haar.

Eerder dit jaar brachten The Delines het uitstekende album The Imperial uit. De band — met een ad interim bassist omwille van de afwezigheid van Freddy Trujillo — bracht een set die vooral door dat album gedomineerd werd, waarbij alle nummers ervan in de loop van het optreden de revue passeerden. Overigens klopte de setting ook perfect met het soort nummers dat de band brengt. Het gemoedelijke Bar Vital is gevestigd in de geconverteerde voormalige melkfabriek Vitalac waar de passerende treinen van de vlakbij gelegen lijn Brussel-Leuven voor een soms passend bijkomend geluidseffect zorgen.

Openen deed de band met “The Imperial” dat zacht begon maar heerlijk openbloeide. Vlautin — Boone zou hem later voorstellen als “novelist extraordinaire” — schrijft nummers die tristesse uitstralen, maar die tegelijk innemend en kleinmenselijk zijn. Teksten die, hoe kort en summier ze soms ook zijn, met minimale middelen een hele wereld weten op te roepen. Nummers die op het lijf geschreven zijn van Boone, die ze op een beheerste manier vertolkt, zonder goedkoop effectbejag. Bijzonder knap hoe ze nummers als “Eddie And Polly” of een breekbaar “Waiting On The Blue” — een hoogtepunt — weet te brengen.

Een speciale vermelding mag er ook zijn voor toetsenist/trompettist Cory Gray, zeker wanneer hij op nummers als “Holly The Hustle” beide instrumenten samen bespeelt. Op “Where Are You Sonny” en “ Room On The Tenth Floor” neemt Boone plaats achter de toetsen om Gray meer ruimte te geven op trompet. De ene keer klinkt hij melancholisch, de andere keer bijna opwekkend. Het geeft de nummers een extra soulgevoel mee. Het zijn die soulinvloeden — nog prominenter aanwezig op nummers als “The Old Haunted Place” of “Cheer Up Charley” — die misschien wel de grootste stijlbreuk zijn met Richmond Fontaine. Hoewel de muziek van de band een zeer coherent en eenvormig geluid heeft, verveelt het optreden geen moment. “Roll Back My Life” is nog zo’n klein nummer waarin Boone recht op het hart mikt, en nadat ze halverwege slotsong “He Don’t Burn For Me” het podium verlaat, neemt de rest van de band nog even de ruimte om afscheid te nemen.

In de bisnummers krijgen we nog wat ouder werk uit debuut Colfax (het titelnummer en “Calling You”) alvorens de band met “Let’s Be Us Again” het concert afsluit. The Delines zijn geen band van het grote gebaar, maar met hun kleine, elegante soulvolle folknummers hebben ze een unieke sound die, zo bewezen ze in Bar Vital, ook live weet te bekoren. Prachtband, prachtconcert.

The Delines staan op 8 mei in De Zwerver en in het najaar keren ze naar eigen zeggen terug voor een optreden in de AB Club.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in