Daughter :: Music From Before The Storm

Videospellen, het is een branche in de entertainmentindustrie die ongeveer even veel geld opbrengt als muziek en film samen. Nu is het al even geleden dat wij onze nachtrust offerden aan de spelconsolegoden, maar we konden ons intertijd niet van de indruk ontdoen dat er niet altijd evenveel budget in de begeleidende muziek werd gestoken. De laatste tijd is dat blijkbaar anders, zeker als Daughter zich met de zaken komt bemoeien.

Dat Daughter niet om een samenwerking verlegen zit, bewezen ze al bij hun vorige album, het uitstekende Not The Dissapear. Schilderes Sarah Shaw werd hofleverancier voor de cover en met schrijver Stuart Evers en filmmakers Jane Pollard en Iain Forsyth werd een project opgezet om voor drie nummers videoclips te maken, de naam kortfilm waardig. Bij ouder werk werd hun muziek heel fotografisch benaderd, dat kun je zien aan de covers van de EP’s en debuut If You Leave. “Het is een progressie binnen steeds dezelfde sfeer, maar wel via een totaal verschillend medium”, zei Elena Tonra daarover in een interview met enola.

Maar een soundtrack, dat is ook voor Daughter nieuw. En al zeker voor een videospel. De band was naar eigen zeggen verkocht toen ze het scenario onder ogen kreeg, en dan vooral door de vrouwelijke hoofdfiguren die “tegelijk emotioneel, intelligent, gevoelig en badass zijn”. De soundtrack van Before The Storm, de sequel van Life Is Strange dat in 2015 uitkwam, bleek uiteindelijk op genoeg goedkeurend geknik te kunnen rekenen om ook “op zichzelf” te releasen, al zij het voorlopig alleen digitaal. De streamer in u had het waarschijnlijk nog niet gemerkt.

Openingsnummer “Glass” is een masterclass in sfeerschepping. Hoewel het een instrumentaal nummer is, zoals er vele zullen volgen op deze soundtrack, eisen de “ahahah’s” van Elena Tonra een hoofdrol op, en dan vooral hoe haar stem trefbal speelt met een jachtige drumpartij. Een radiosingle zal het niet worden, maar qua introductie tot Before The Storm is dit het betere knechtenwerk. Ook “Flaws” blinkt om diezelfde reden uit en zorgt voor een sterk openingstrio: heel filmisch en onheilspellend, in dienst van een verhaal dat wij als luisteraar helaas niet kennen.

Want van sommige nummers hebben we het gevoel dat ze te veel afhangen van de beelden die ermee samen gaan en dat ze niet genoeg context bieden als we ze puur muzikaal moeten beoordelen. “The Right Way Around”, “Departure” en “Voices” zijn zo’n nummers, of “Hope” bijvoorbeeld ook. Hoopgevend klinkt het inderdaad, maar tekst durft dan wel eens helpen, zoals “Won’t sink, I swim towards the storm / And once again I’ll be reborn, reborn, reborn” aan het eind. Kundig, maar het zijn niet deze nummers die een aparte release rechtvaardigen.

“Witches” misschien wel, wegens dwingender en door halverwege te verrassen met een “Mogwai Fear Satan”-gitaar die een catharsis vanjewelste in onze maag duwt. Mogwai, die trouwens een paar jaar geleden ook een soundtrack maakte voor de tv-serie “Les Revenants”. Ook “Dreams Of William” aardt uit in wild om zich heen schoppende postrock, om vervolgens in wanhoop leeg te bloeden: “How do I grow then, when I’ve been alive for the best part of my life / Feeling alone”. In “I Can’t Live Here Anymore” zit een vergelijkbare onheilspellende, haast claustrofobische twist.

Het is de waarheid geen onrecht aandoen om te stellen dat de nummers met volwaardige lyrics zich het best staande houden. We hadden natuurlijk stiekem gehoopt dat alle nummers van het duizelingwekkende niveau waren als dat van het vooruitgeschoven “Burn It Down”. De dreiging die van dat nummer uitgaat, maakt van het in Game Of Thrones gevreesde “Winter Is Coming” een bewolkte dag met kans op motregen. “All I Wanted” is ook van dat kaliber. Een nummer voor hoofdpersonage Chloe, waarbij Tonra aan haar eigen tienerjaren terugdenkt, licht de band op Instagram toe. Schijnbaar nonchalante bas- en gitaarlijnen geven vooral veel ruimte aan Tonra’s stem, die “And your tears sting, friend” tussen haar tanden blaast. Twee nummers die zonder twijfel tot het beste werk van Daughter behoren.

Bij een soundtrack begin je niet met een wit blad. Daughter ging de oefening aan en levert een werkstuk af waarbij het ongetwijfeld gedwongen werd om anders te werk te gaan. Voor een band die blijft schaven aan haar sound is dat een verrijking en wees gerust, dat is het voor u als luisteraar ook. Het is niet vanzelfsprekend om met dit album nieuwe fans te ronselen, maar het is in ieder geval meer dan een tussendoortje. Fans van Daughter kunnen Music From Before The Storm met een gerust hart in huis halen. Want wie zich niet laat afschrikken door het groot aandeel instrumentale muziek, vindt er de ziel van Daughter in terug.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in