Japandroids :: Near To The Wild Heart Of Life

Weinigen vertrouwden erop dat de Canadese garagerockers van Japandroids na een vijf jaar durende sabbatrust terug zouden keren met een verfrissend album, maar kijk, Near To The Wild Heart Of Life straalt kunde, groei en een enorme podiumhonger uit. Il faut le faire.

Toegegeven, het getuigt doorgaans van een schrijnend referentiegebrek om nostalgisch te worden over een plaat die slechts vijf jaar geleden het daglicht zag, maar laat dat met Japandroids’ vorige toch maar het geval zijn. Celebration Rock verhief zich in 2012 tot feel good soundtrack van het jaar omdat het zoveel testosteronrijke goesting uitstraalde en tegelijkertijd herinnerde aan de euforie van lang vervlogen laatste schooldagen voor de grote vakantie. Het album is gewoon niet kapot te krijgen, en ronduit extatisch in het refereren aan eenvoudigere tijden, waarin het voor ons BMI nog geen kwaad kon om na een paar sloten bier een grote pitta met looksaus binnen te werken. Bovendien kwam de plaat op een moment dat álles ons meezat. En omdat context uitermate bepalend is, durfden we er avant la lettre op te gokken dat Near To The Wild Heart Of Life in gebreke zou blijven qua gelijkaardige hallelujastemming.

En inderdaad, dit is geen Celebration Rock 2.0. Niet qua sound en ook niet qua geestvervoering. Stilistisch mag het dan wel verwijzen naar die gouden tijden van weleer — de zwartwit foto op de cover, het sobere lettertype op de achterhoes, de acht nummers, … — er valt Brian King en David Prowse geen fan pleasing te verwijten, want daarvoor had de productie vuiger en de nummers snediger gemoeten. De titeltrack had eventueel nog op Celebration Rock gepast, maar verder krijgen we een fris geluid dat meer aanschurkt bij Springsteen dan bij The Ramones. Tegelijkertijd — en ook dat had zomaar gekund — is het geen krampachtige zoektocht naar de volwassenheid; de ‘oh-oh’s’ schallen als vanouds doorheen de refreinen, de teksten gaan nog steeds over kalverliefde en spontane roadtrips. En om na vijf jaar stilte doelloos te gaan experimenteren met drumcomputers en tierlantijntjes: ook in die val werd gelukkig niet getrapt. De formule is zo simpel gebleven als ze altijd was: King vertrouwt op zijn pure schrijverstalent, Prowse drumt lekker strakke ritmes en samen laten ze de muziek voor zich spreken.

En we wisten het natuurlijk al langer: onder dat garagepunk laagje schuilt een loepzuivere heartland rockband, bedoeld voor grotere podia dan dat van die Brusselse Chocolaterie, waar ze in 2012 nog halt hielden. Celebration Rock keek al even over de rand der verreikende ambitie, deze Near To The Wild Heart Of Life springt er met beide voeten over. “It got me all fired up, to go far away/And make some ears ring from the sound of my singing, baby,” gaat de titeltrack en daar mag gerust een missieverklaring in gezien worden. Een doormarcherend “True Love and a Free Life of Free Will” geeft dan weer blijk van de doortastendheid waarmee ze hun dromen willen verwezenlijken: “But I’ll carry it, my chariot, through blood and bros/Under scarlet skies of fire, into great unknown.” Bovendien is dat klein maar mooi stukje tekst karakteriserend voor Japandroids anno 2017: de formule blijft eenvoudig, de uitvoering uitgekiend en doeltreffend. Welke andere garageband vertolkt eenvoudige — en eerlijk gezegd, soms zeemzoete — verlangens zo rijkelijk?

Maar dan is het toch vooral “Arc Of Bar” dat als kloppend hart van het album indruk maakt. Deze elektrorocker maakt van beduimelde achterafkroegjes toevluchtsoorden en van sletten-op-leeftijd hogere doelen. “An arc of bar, a flesh bazaar/Of diamonds, dust, and drink.” Op een dansbaar ritme komt de zelfzekere Brian King binnen gewaggeld, met de sigarettensmaak in de mond en een nadorst nimmer zo nakend. Zeven minuten later, wanneer hij het slotakkoord inzet, is hij verre van ontnuchterd. Japandroids, voor al zijn welbespraaktheid en songschrijfkunde, maakte nooit iets beter of geloofwaardiger.

Near The Wild Heart Of Life is kortgezegd het album dat Japandroids, op dit moment in hun carrière en na die doorgedreven loopbaanonderbreking, moesten maken. De stap richting mainstream rock is gezet, zonder daarmee de oude fans van zich te vervreemden. Grotere podia lijken te wenken, al valt het te hopen dat ze daarvoor niet nog eens vijf jaar in limbo moeten vertoeven.

Japandroids speelt op 27/04 in Botanique.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in