Druillet :: De Zes Reizen van Lone Sloane

De invloed van Philippe Druillet op het stripverhaal en de film kan moeilijk onderschat worden. Eén van zijn vroegste werken werd nu vertaald. Sherpa maakte er weer een album van om te koesteren.

Wie het stripverhaal al wat langer volgt, kan niet om de naam van Philippe Druillet heen. Deze Fransman debuteerde aan het einde van de jaren zestig en luidde een belangrijke modernisering in van het science-fiction genre. Voordien bestond SF er vooral in dat de personages vreemde werelden ontdekten, meestal vanuit een soort positieve missionarisreflex. Bij Druillet gaat het een hele andere kant op. Al van bij zijn debuut uit 1966, Le Mystère des Abîmes, kiest hij een donkerder pad in zijn verhalen. Zijn personage Lone Sloane is terechtgekomen in een vreemde wereld waarin hij langs sterren en goddelijke creaturen reist. Hij zoekt in de verhalen vooral naar een beter begrip. In De Zes Reizen van Lone Sloane, dat eigenlijk het tweede deel is in de reeks albums over deze figuur, biedt Druillet geen enkel soelaas. Sloane moet blijven reizen, zonder duidelijk eindpunt voor ogen.

Het album bevat zes korte verhalen die begin jaren ‘70 verschenen in het blad Pilote. Druillet werd er binnengehaald door Jean Giraud, die als Moebius ook een belangrijke vernieuwer was van de science fiction. In elk verhaal volgen we Lone Sloane op één van de tussenstops in zijn reis. Druillet houdt van een bombastische vertelstijl, die we vandaag duidelijk nog zien bij Alexandro Jodorowsky. Hij was van bij het begin een beeldenstormer die komaf wilde maken met de heersende wetten in de stripwereld.

Ook het tekenwerk was aan het begin van de jaren ‘70 ongezien. De pagina’s van Philippe Druillet zijn indrukwekkend door hun formaat en de mate van details. Hij construeert imposante ruimtelandschappen waarbij het bekijken van de tekeningen even beklijvend is als het volgen van het verhaal. Druillet was één van de eerste stripmakers die bewust indruk wilde maken door de grootte van zijn pagina’s en de kracht van zijn tekenwerk.

Lone Sloane is in de hele verdere carrière van Druillet steeds zijn centrale figuur gebleven. In 2012 verscheen het negende en voorlopig laatste deel, Delirius 2. Naast de verhalen over Lone Sloane blijft het album La Nuit uit 1976 het belangrijkste album. Ook daar vierde de duisternis de boventoon. Sherpa durft het nu aan om een eerste album met Druillets werk te vertalen in een naar goede gewoonte prachtige vormgeving. Het grote formaat van het album laat de tekeningen extra goed tot hun recht komen.

Na meer dan 45 jaar is het logisch dat de verhalen in dit album hier en daar wat stroef lezen. Toch blijkt Druillets grote klasse vooral uit zijn benadering van de science fiction. Bij hem is er geen naïviteit en in het werk van bijvoorbeeld Jodorowsky blijkt dat zijn invloed op de stripwereld nog niet verwaterd is. De Zes Reizen van Lone Sloane is een mooie kans om kennis te maken met één van de invloedrijkste Europese stripmakers, wiens eigen werk ten onrechte wat aan de aandacht ontglipt is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in