Max Richter :: From Sleep

Er bestaat geen mirakelremedie tegen een burn-out. Wie zich uitgeblust voelt, raden we niettemin een dagelijkse dosis From Sleep aan. Leg die smachtende smartphone even aan de kant en vlij je neer op dit dromerige klankendeken van Max Richter. Heel misschien volgt de rest vanzelf.

Want dat is het concept achter deze plaat: een tegengif voor onze jachtige maatschappij en een bubbel van deugddoende rust waar deadlines, stress en die dagelijkse overload aan prikkels op afketsen. Of zoals de Britse componist het zelf zegt: “a manifesto for a slower pace of existence”. Tegelijk is From Sleep veel meer dan dat. Het originele stuk duurt acht (!) uur en moet je al slapend beluisteren. Richter wil nagaan in welke mate muziek en het menselijke bewustzijn interageren terwijl we in dromenland vertoeven. Voor dit album heeft de Brit de compositie herleid tot een uurtje en die moet je dan weer ervaren met de ogen open. Sla die raad niet in de wind, want anders mis je een bloedmooie dreamscape vol uitgepuurde schoonheid.

Slaapverwekkend wordt From Sleep nergens, hypnotisch en bedwelmend des te meer. Het klankenpalet van Richter is intussen welbekend: piano en strijkers die een hofdans houden met synths en elektronica, alleen speelt de componist nu nadrukkelijker een spel van cycli en variaties dan vroeger. De eenvoudige pianomelodie en treurende strijkers uit “Dream 3” keren in een gewijzigde vorm terug in “Dream 13” en “Dream 8”. Alsof je op bedevaart gaat door hetzelfde landschap, maar langs een andere weg. “Path 5” is dan weer warme, gloedvolle ambient in de trant van Brian Eno, waarin de sopraanstem van Grace Davidson je als een sirene naar het land van Morpheus lokt. Om het slaapproces muzikaal te evoceren, laat Richter verschillende delen in elkaar overvloeien om één langgerekt, coherent klanktapijt te creëren.

Toegegeven, die aanpak verschilt niet zoveel van ’s mans eerdere albums The Blue Notebooks of Songs From Before, alleen bevat deze plaat geen composities die je onmiddellijk bij het nekvel grijpen als “On The Nature Of Daylight” en “Autumn Music 1”. From Sleep doet niet aan uitschieters. Dynamiek is helemaal ondergeschikt aan de aandacht voor textuur en de meanderende flow van ambient en drones. Een modus operandi die je dan wel weer toelaat om je nog meer tot de kruin onder te dompelen in de muzikale droomwereld van Richter.

En het is net die helende trance die de Brit beoogt. In die zin maakt Max Richter letterlijk levensbelangrijke muziek. Leg je een uur aan dit infuus van dromerig minimalisme en de ratrace vertraagt vanzelf tot een kabbelend bergriviertje. Oogjes open en snaveltjes toe.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in