De festivalzomer van Bert Minnaert (Onmens)

Aaah, festivals. Poelen van verderf, van onhandige seks, te dure hap en te slappe wiet. Parade van wiegende konten en ander ongewassen vlees. En achteraf: vuilnisbelten en plaatsvervangende schaamte. Nu en dan ook de plaats waar er muzikaal iets te beleven valt (wie zoekt, die vindt). We vuurden een paar vragen af naar een handvol Belgische muzikanten die de voorbije zomer grote sier maakten op festivals in binnen-, en soms ook buitenland en presenteren u de antwoorden deze week. Wat vonden zij daar eigenlijk van? Hoe doen we het hier eigenlijk? En deden ze er ontdekkingen? Vandaag: Bert Minnaert.

Bert Minnaert (artiestennaam: Sigfried Burroughs) speelt zich niet alleen in de kijker als
drummer bij noise-rockbands Kapitan Korsakov en The K., sinds februari dit jaar speelde hij samen
met Kasper Van Esbroeck tientallen podia ondersteboven onder de naam Onmens. Niet moeilijk,
want Misdracht was een van de meest verpletterende debuten van afgelopen maanden en live gaat hij telkens al een wildeman tekeer. In het najaar doet het industrial/EBM-duo zelfs Oost-Europa aan.

Wat was je festivalhoogtepunt?

Ongetwijfeld onze show in de Kinky Star tijdens de Gentse Feesten. De eerste keer dat we er speelden, was nog maar van april geleden. De Kinky Star geeft al een gevoel van thuiskomen. Het was zalig om een hoop vertrouwde gezichten te zien; mensen die ons in de voorbije maanden zijn beginnen volgen. We hadden voor het optreden speciaal een set opgesteld met de helft nieuwe nummers. Gent is onze hometown en we stonden er op om ze als eerste met Gent te delen. Die avond speelden ook onze vrienden van White Jazz en El Yunque. We zijn na de optredens allemaal op de G-FORCE (een enorme kermisattractie op de Vrijdagmarkt tijdens de Gentse Feesten, n.v.d.r.) geweest en hebben nadien de nacht afgesloten met Raketkanon in de Charlatan. Vierentwintig uur om niet vergeten!

Wat zijn de voor-/nadelen in vergelijking met zaalconcerten?

Onze eerste zaalshow was tijdens de Gentse Feesten op Boomtown, in de Handelsbeurs. Ik denk dat dit voor ons evenzeer een memorabel moment was. Het was de eerste keer dat we met Onmens in een grote zaal stonden, met alle voordelen van dien. Een ideale omgeving om in te spelen.

Wie liet deze zomer een sterke nadruk na op jou?

Raketkanon om 7 uur in de Charlatan, als afsluiter van de Gentse Feesten. Ook de dj-set van Eppo Janssen op Absolutely Free Festival was niet mis. Ook El Yunque is altijd te gek live. En om tenslotte nog iets helemaal anders te noemen: Keenroh XL op Gent Jazz. Dat is ook een echte aanrader.

Vergelijk eens spelen op een groot festival met spelen op een klein(er) festival.

Op de grote festivals zijn er natuurlijk meer mensen en hoe later op de avond hoe meer gekke dingen je mag verwachten. Het publiek op grote festivals kent elkaar minder, maar op een bepaald moment worden ze dan toch een geheel. Iedereen begint op elkaar te springen en de zone voor het podium begint hoe langer hoe meer op een oorlogsgebied te lijken waar alleen de stoere mannen in stappen of diegene die eens wild wil dansen. Dat geeft ons des te meer energie om te spelen: dan weet je waarom je het doet. Ik wil bloed zien. Wij maken dan ook geen muziek om op te slowen. Maar eigenlijk vind ik niet dat je een onderscheid moet maken tussen grote en kleine. We willen mensen doen bewegen, ze raken op een manier dat hun innerlijke beest naar boven komt. Eigenlijk maakt het aantal toeschouwers niet uit, zolang ze er zelf maar iets door voelen. Dat is het enige dat voor mij telt.”

Een Spinal Tap-moment meegemaakt?

Iets met Kasper, een toilet, een gat in een hoofd en vier centimeter. Voor de rest geen commentaar.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in