LES NUITS 15: Hot Chip :: 17 mei 2015, Botanique

Going out with a bang. Dat was het vooruitzicht waarmee wij afzakten naar de slotavond van Les Nuits Botanique 2015. De band die het moest laten knallen? Hot Chip, de Britse electropopformatie die stamt uit de tijd dat hipsters nog gewoon nerds heetten.

Ook op deze laatste avond blijft de organisatie niet gespaard van afzeggingen. Nieuwbakken popprinses Shura, die vlak voor Hot Chip geprogrammeerd stond, zegt haar optreden op de laatste knip af om thuis aan haar debuutplaat te werken. Een herkansing volgt deze zomer op Pukkelpop. Wij laten het niet aan ons hart komen en gebruiken de vrijgekomen tijd om een extra crêpe géante naar binnen te spelen op de trappen van de Botanique, in de avondzon. Net op tijd belanden we in de Chapiteau, waar het zevenkoppige Hot Chip het podium betreedt op de tonen van The Beach Boys’ “Til’ I Die”. De band is hier om zijn pas verschenen plaat Why Make Sense? voor te stellen. Hun zesde inmiddels, en bij de doeltreffendheid van Hot Chip worden stilaan wat vraagtekens geplaatst. Die wissen de Britten meteen uit met een uitgesponnen, energiek “Huarache Lights”. “Replace us with the things that do the job better”, klinkt het herhaaldelijk. Wij zouden niet weten door wie of wat.

“One Life Stand” mondt uit in “Night & Day” en meteen gaan de synthesizers voor een eerste keer in overdrive. “Easy to Get” en “Started Right”, twee nieuwe nummers waarvoor de band zich liet inspireren door soul en funk, laten de menselijke, warme kant van Hot Chip horen. Daar ligt de kracht van het schijnbaar onopvallende Why Make Sense?: het geeft de band een hart en een ziel. De laatste keer dat wij zanger Alexis Taylor op een podium zagen staan, toen met Atomic Bomb, viel ons op wat voor een geweldige, soulvolle stem hij heeft. Ook vanavond draagt zijn stem de ballade “Made in the Dark”, die, in tegenstelling tot op plaat, live wel weet te ontroeren.

Dat het nieuwe album ook zijn beperkingen kent, wordt duidelijk tijdens het vrij banale “Cry For You” en tijdens het titelnummer dat voorbijkomt tijdens de bissen en niet voor het extatische slotmoment zorgt waarvoor het gemaakt is. Dus toveren de Britten aansluitend een cover van Springsteens “Dancing In The Dark” uit hun hoed die in een typische Hot Chipversie, inclusief synthmodulaties, alle pathos van het origineel wegbonjourt en wel voor euforie zorgt. Op het einde van de reguliere set hadden ook al “Need You Now” — met housebeats verslavend als die crêpe géante — en sterk vertimmerde, funky versies van “Ready For The Floor” en “I Feel Better” de Chapiteau in een zweterige club omgetoverd.

“There is a time in everyone’s lives when they get tired of fooling around”, zingt opperchip Alexis Taylor aan het begin van de avond tijdens “One Life Stand”. Laten we hopen dat dat moment voor Hot Chip nog lang niet in zicht is. Enkel tijdens een paar nieuwe nummers sputterde de machine vanavond even. Maar belangrijker dan dat: ze heeft een menselijk gelaat gekregen. Laat de band nog enkele weken warmlopen, dan weten wij nu al wie zal instaan voor hét feestje van Rock Werchter 2015.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in