FKA twigs :: 16 oktober 2014, AB Box

Welke artiesten we ons vooral zullen herinneren uit 2014? Goede vraag. Talrijk zullen ze niet zijn, maar wie er zonder twijfel wel zal tussenzitten, is de zesentwintigjarige Tahliah Barnett, ofte FKA twigs. Het succes na haar prachtdebuut LP1 leverde Barnett niet alleen een nieuw, bekend lief op — sorry Ladies, Robert Pattinson is weer van ‘t straat –, maar ook een propvolle AB Box.

Met amper twee ep’tjes onder de arm, samen goed voor nog geen half uur muziek, trad FKA twigs
begin mei aan in de kleine Rotonde van de Botanique. Ze bracht haar uitgebeende, vernieuwende r&b-nummers met verve, al was het optreden te kort om conclusies te trekken. Sindsdien is er veel gebeurd. In de zomer bracht Barnett haar debuutplaat uit dat al het goede van haar ep’s bevestigde en in een rechtvaardige wereld eind deze maand de prestigieuze Mercury Prize wint. Een volgelopen Castello op Pukkelpop was haar deel, en elk magazine schreef over haar opmerkelijke verschijning. Een manhaftige tomboy is het, die haar manier van kleden en het type vrouw dat ze wil zijn, baseert op de Britse stripheldin Tank Girl. De twigs in haar artiestennaam verwijst naar haar broze botten, die zouden klikken als krakende twijgjes wanneer ze aan het dansen gaat.

Van die broosheid valt steeds minder en minder te merken: hier staat een zelfzekere artieste. De typerende dotjes hebben plaatsgemaakt voor een korte haarsnit. Strak, net als de podiumopstelling en de aankleding van de nummers. Kurkdroog is de beat van “Ache”, een track van op haar eerste ep, waarover Barnett sensueel zingt. Op het einde van “Lights On” legt de zangeres haar band helemaal het zwijgen op met een stukje a capella zang.

Tijdens “Give Up” gaat haar stem voor eerst helemaal hoogte in. Impressionant. FKA twigs speelt met de stiltes in de nummers, maar ook met het publiek. “Hoe kan je toch zo gracieus zijn?” vraagt het meisje naast ons zich luidop af terwijl Barnett het instrumentale begin van “Water Me” lijkt te bezweren met intrigerende bewegingen. Wij moeten het antwoord schuldig blijven.

“Was I just a number to you?” snauwt twigs te midden van haar set, tijdens een beklemmend “Numbers”. De beats gaan onverbiddelijk hard en de kleine katachtige ontbindt haar duivels. Ook “Video Girl” zit vol ingehouden woede en nijd. FKA twigs begon haar carrière immers als danseres in video’s van onder meer Jessie J en Ed Sheeran en in dit nummer rekent ze af met al wie haar nog steeds zo aanziet. Jennend worden de dansbare passages uitvergroot. Tijdens het oudje “Papi Pacify” moet Barnett haar prooi éven lossen, maar tijdens “Two Weeks” en “How’s That” is ze meteen weer bij de les. Het onweerstaanbare brugje in de tweede helft van “Two Weeks” bezorgt kippenvel.

Na haar korte doortocht in de Rotonde eerder dit jaar, vreesden we even dat FKA twigs niet meer dan het hipstersnoepje van de dag zou zijn, dat in leven is op blogs en sociale media en zich verder wikkelt in een waas van mysterie. Vandaag in, morgen out. Na vanavond zijn we gerustgesteld. FKA twigs sloeg genadeloos toe en hield het publiek een uur lang in een houdgreep. U liet zich gewillig doen, stond erbij en keek ernaar. Vol verbazing en bewondering, met verstomming geslaan. Laat er geen twijfel meer over bestaan: 2014 is het jaar van FKA twigs.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in