Cerebral Ballzy & OFF! :: 11 oktober 2014, AB Club

Punkrock, je associeert het niet meteen met luxe concerttempel AB, waar op datzelfde moment Sébastien Tellier in de grote zaal z’n ding deed. Met het bezoek van OFF!, dat tot stand kwam door een samenwerking met het Clubciruit (en een uitwisseling met de Nijdrop in Opwijk), is er dan toch een stukje punk royalty op het Brusselse podium geraakt. Het was het eerste Belgische bezoek en het werd een memorabel concert.

Voor deze tour had OFF! de jonge New Yorkers van Cerebral Ballzy op sleeptouw genomen. De band bracht net voor de zomer zijn tweede album — Jaded & Faded — uit, dat vooral opvalt door de eigenzinnige productie van David Sitek (TV On The Radio), waaruit de liefde voor 70’s (proto-)punk en 80’s hardcore zeer duidelijk blijkt. Het is een sound die de stijlen van Dead Boys, The Spits, Californische hardcore en zelfs een beetje vroege new wave combineert met snerpende, soms bijna heliumachtige zangpartijen, dus het is wel even verschieten als blijkt dat Cerebral Ballzy live iets meer, wel ja, ballen lijkt te hebben.

De band, intussen afgeslankt tot een viertal, oogt bijzonder fotogeniek met een wat verwarde zanger Honor Titus, die erin slaagt om zowel ennui als opwinding uit te stralen, op geregelde tijdstippen een sprongetje maakt, maar haast in slaap lijkt te vallen bij z’n eigen bindteksten over meisjes en (veel) skateboarden. Het is niettemin een verschijning die de aandacht trekt en wanneer hij zich rond de microfoon wringt in een stuiptrekking soms doet denken aan de jonge HR (Bad Brains). Cerebral Ballzy speelt best energiek en er passeren soms brute tempowissels, maar de vaart valt ook regelmatig stil door lange pauzes, waardoor het concert eerder aanvoelt als een proevertje dan een echte overrompeling.

Andere koek bij de veteranen van OFF!, die denderend van start gaan met “Void You Out” uit het eerder dit jaar verschenen Wasted Years en een goed half uur later afronden met “Panic Attack” uit de fabuleuze debuutcompilatie First Four EPs. OFF! blinkt uit in compacte bommetjes die verder bouwen op de vroege hardcore van Black Flag (pre-Damaged), die zowat het begin van de Amerikaanse variant vormde. De songs worden per blokken van vijf en aan een rotvaart de zaal in geslingerd en bevatten een zwier die al te vaak in het genre ontbreekt.

Met drummer Mario Rubalcaba (zie ook Earthless) heeft OFF! dan ook een troef achter de hand waar menige punkband enkel van kan dromen. Voor dit soort vlammen heb je immers geen ratelende metronoom nodig, geen militaristische maataangever, maar eentje die ondanks de hoge tempo’s kan rollen en de muziek een losse stuwing geeft. De souplesse en timing waarmee Rubalcaba dat doet is ronduit indrukwekkend, maar ook Dimitri Coats (gitaar) en Steven McDonald (bas) staan er te raggen met een overduidelijke toewijding en vanzelfsprekendheid.

Frontman Keith Morris — onlangs 59 geworden, kalend, maar nog altijd voorzien van dreadlocks op kontlengte — moet het hoogspringen laten voor wat het is, maar levert een gedreven no nonsense performance af, met positieve energie en aanstekelijke humor. En het goede werk zat er dan ook allemaal in, met een mooie greep uit Wasted Years (“Red, White & Black”, “Meet Your God”, “Hypnotized”, …) en OFF! (“Wiped Out”, “I Got News For You”, “Wrong”, Borrow & Bomb” en het ietwat afwijkende “King Kong Brigade”), die aanvoelde als een wervelende opeenvolging van uppercuts.

Toch werd ook nu duidelijk dat die eerste release voorlopig de Heilige Graal van de band blijft. Songs als “Black Thoughts”, “Jeffrey Lee Pierce”, “Crawl”, “Blast” en afsluiter “Panic Attick” werden luidkeels meegebruld door een verrassend divers publiek, waarin jonge twintigers en grijze veertigers broederlijk aan elkaar hingen en zelfs een paar jonge tieners onder het goedkeurend oog van punkpapa’s mochten moshen. Met een bisronde waarin afgesloten werd met “I Don’t Belong”, “Darkness” en “Upside Down” sloot de band een krappe drie kwartier (als het al zoveel was) af op een hoogtepunt. De fanatieke wil tot overtuigen van een stel Jonge Turken zat er misschien niet in, maar de controle en overgave waarmee dit stel klassebakken even een lesje kwam geven in old school beuken was verdomd opwindend.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in