PUKKELPOP 2013: Katy B :: vrijdag 16 augustus, Dance Hall

Los overgevlogen met een party flight vanuit Ibiza: Katy B. Het meisje dat meer danst dan dat ze eet en drinkt. Het leven is een dansvloer, alle emoties hebben benen. En wat werkt dat aanstekelijk bij haar.

Ibiza, een opvangcentrum voor zelfverklaarde 24 hour party people en genoemd naar een automerk voor mensen die geen geld hebben om een vliegtuigticket naar daar te betalen, laat sporen na bij een mens. Gelukkig niet te veel in het geval van Katy B. Twee jaar geleden debuteerde ze immers in de slipstream van de post-dub step à la James Blake met On A Mission, een fantastische, boeiende popplaat met stevige weerhaken die vandaag nog niks aan kracht heeft ingeboet. Integendeel: beter hebben we popmuziek sindsdien nog steeds niet geweten. Wat zou het zonde zijn als ze zou evolueren tot de pleegdochter van Pat Krimson of strandlief van DJ Tiësto met platte trance.

En dat blijkt gelukkig niet het geval te zijn. Het nieuwe, zeer clubby materiaal van haar in het najaar te verschijnen tweede plaat doet vermoeden dat ze heel wat populaire genres bij elkaar giet (drum ’n’ bass, toch ook trance, rave, r& b) en vooral haar eigen mondafdruk op het glas achterlaat. “Light As A Feather” en “Aaliyah”, een eerbetoon aan de vroeg overleden r& b-ster, maakten al een goede beurt op de eerder dit jaar verschenen Danger-ep. Het nieuwe, zwoele “5 AM” doet Madonna ongetwijfeld luidop vloeken. Dat krijg je als je zo hard de perfectie betracht. Want dat is het net bij Katy Brien: ze is geen bikinibabe (pleit voor haar), blinkt niet uit in haar zang (“Go Away” vertimmeren tot pianoballad was een slechte keuze, een van haar weinige) noch in haar dancemoves (haar publiek danst zuiverder), maar dat maakt ook haar popmuziek net zo straf: het is allemaal zo ongedwongen, waardoor ze met haar poep de klinische perfectie de coulissen in duwt.

Er wordt veel bewogen in het (jonge) publiek, maar het dak gaat er toch pas af wanneer ze uit On A Mission put: “Perfect Stranger”, het fantastische “On A Mission” en grote hit “Lights On”. Haar beste nummer, de door stroboscopen belichte weemoed “Broken Record”, gaf ze al als openingsnummer prijs. Dan blijkt pas welke impact die eerste plaat heeft gehad. Kortom: Katy B bewijst dat je voor popmuziek op grote schaal je broek niet moet afsteken. Met wat geluk wordt zij de popreferentie voor de komende jaren. Sorry Pat Krimson en Seat, maar Ibiza heeft een veel betere referentie gevonden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in