PUKKELPOP: Mikal Cronin :: ”Geen idee wat ik anders met mijn leven zou doen. Er is geen back-upplan.”

Mikal Cronin is the hardest working man in indierock. Hij bracht dit jaar niet alleen een uitstekende tweede soloplaat uit, maar speelt ook gitaar bij Ty Segall en in talloze andere projecten, is continu aan het touren en slaagde er tussendoor ook nog eens in zijn bachelor in muziek te halen. Een wonder dus dat hij nog tijd vond voor enola voor een gesprek aan de vooravond van zijn tour langs de Europese zomerfestivals.

enola: Zelfs al ben je nog steeds maar 27 jaar, je bent al tien jaar muzikant. Hoe heb je dat in godsnaam volgehouden in combinatie met een universitaire studie?

Cronin: “Ik was een full-time student, en zodra ik ‘vakantie’ had begon ik te touren, de hele zomervakantie, tijdens de winter… En sinds ik ben afgestudeerd tour ik zowat voltijds.
Ik kon ook zeker niet altijd van mijn muziek leven. Tussen het studeren en touren door heb ik gewerkt in coffeeshops, supermarkten, in een platenwinkel, als pizzabezorger…
Nu zit ik wel in een meer comfortabele situatie, waar dat allemaal niet meer hoeft, maar ik heb eerlijk gezegd geen idee wat ik anders met mijn leven zou doen. Er is geen back-upplan.”

enola: Heb je ooit proberen tellen in hoeveel bands je al gezeten hebt?
Cronin: “Oh, dat kan ik al lang niet meer bijhouden… Er zitten ook heel veel korte projecten bij: ik heb in bands gezeten waarmee we misschien een enkel optreden gedaan hebben, of een 7-inch uitgebracht.”

enola: Een degelijke bandnaam vinden lijkt me aartsmoeilijk te zijn. Herinner je je nog een paar van de slechtste die je ooit bedacht hebt?
Cronin: “Een goeie naam vinden is een van de lastigste dingen die er is! (lacht) Ik herinner mij een noise band waarmee ik ooit één optreden gedaan heb bij mij thuis, we noemden onszelf Remington Wu & The Clit Magicians. Ik vind dat zelf trouwens absoluut geen slechte bandnaam, maar het is zeker de vreemdste.. Verder herinner ik mij The Gamma Fights als een van mijn eerste bands, Goatherder en Mothrow waren twee metalbands waar ik bij speelde .. Ik ben een grote fan van dwaze bandnamen.”

enola: Worden al die zijprojecten je soms niet te veel? Draagt het solo-werk jouw voorkeur weg?
Cronin: “Goh, ik weet dat mijn solo-project er altijd gaat zijn. Ik schrijf continu nieuwe nummers, en daarmee ga ik niet plots stoppen. Maar ik hou ook van de afwisseling: bands komen en gaan, en ik vind het nog altijd heel leerrijk om zowel iemand anders als mijn eigen muziek te kunnen spelen. Ik wil beide blijven doen zolang ik kan.”

enola: Je woont ook nog altijd in San Francisco. Hoe zit het met de muziekscene daar?
Cronin: “Ik woon nog altijd heel graag in San Francisco, er zitten een hoop getalenteerde mensen die met dezelfde dingen bezig zijn als ik. Plus, het is een kleine stad, dus je komt elkaar ook vaak tegen en het is gemakkelijk om samen een project te starten. Veel bands trekken naar Brooklyn of zo eens ze wat succes beginnen krijgen, om daar dat soort scene te vinden, maar ik zou zelf nooit naar NY willen verhuizen. I’m a west coast kind of guy.”

enola: Je haalde vorig jaar je bachelor in de muziek. Een academische benadering van muziek lijkt haast tegenstrijdig met de soort rechttoe-rechtaan songs die je schrijft. In welk opzicht heeft die opleiding jouw visie op songschrijven beïnvloed?
Cronin: “Mijn song-schrijfproces zelf is niet zo sterk veranderd, de nummers komen nog altijd heel organisch tot stand, niet academisch. Maar het heeft wel de manier waarop ik denk over muziek sterk beïnvloed. Ik denk dat ik nu betere muzikale keuzes kan maken, en dat het een stuk gemakkelijker is geworden om de nummers te schrijven die ik in mijn hoofd heb zitten. Ik kan nog altijd gewoon muziek luisteren voor mijn plezier, maar ik luister nu wel vaker naar andere artiesten om de arrangementen en structuur van hun nummers te proberen ontcijferen. Ik heb bijvoorbeeld naar een hoop David Bowie — vooral Ziggy Stardust — geluisterd, en dat was zeker een grote invloed op MC II. Veel Bill Fay ook, Scott Walker… Je weet wel, popmuziek met grandioze, orkestrale arrangementen. Niet dat ik iets op die schaal probeer te doen, natuurlijk, maar ik heb toch een aantal strijkarrangementen en dergelijke kunnen schrijven voor deze plaat.”

enola: MC II klinkt ook een stukje “properder”, wat meer geproducet dan we van jou gewoon zijn.
Cronin: “Ik probeer altijd te gaan voor het soort productie dat best bij de songs past. Ik neem nog altijd gewoon graag songs op met een tape recorder en oud materiaal zoals vroeger, omdat ik hou van dat specifiek geluid. Op dit album vond ik dat ik dat de songs meer eer kon aandoen met een heldere productie: de arrangementen zijn wat complexer en ik wou dat luisteraars dat dan ook konden merken.”

enola: Het nieuwe album wordt vaak omschreven als “powerpop”. Zie je jezelf als popmuzikant?
Cronin: “Popmuziek of powerpop zijn heel brede termen, maar een deel van mijn ‘missie’ voor dit project was om songs te schrijven die direct waren, to-the-point, gemakkelijk te begrijpen. In dat opzicht is het zeker een pop album geworden. Maar ik ben geen grote fan van de meeste muziek die je op de grote radiostations hoort, en ik denk ook niet dat mijn plaat daar plots gedraaid gaat worden.”

enola: Thematisch lijkt de cd te gaan over veranderende situaties, het leven dat vooruit gaat… Er is een zekere rusteloosheid te horen, is dat autobiografisch?
Cronin: “Rusteloosheid is een goed woord. Het is een heel persoonlijk album, het gaat over mijn eigen “coming-of-age” zeg maar, omstandigheden die veranderen, wat het betekent om jong te zijn en te proberen de best mogelijke persoon te worden… Dat is dus zeker autobiografisch. Ik zit in een geweldige situatie nu, waar ik kan doen wat ik graag doe en omringd ben door mensen die ik graag zie. Maar toch heb ik nog dat gevoel dat er een hele hoop zaken zijn die kunnen en mogen veranderen, dat ik nog niet ben waar ik moet zijn. En dat is een soort universeel gevoel, dat hoort bij jong zijn, denk ik. Het voelt aan alsof ik continu aan het opgroeien ben.”

Mikal Cronin speelt op donderdag 15 augustus op Pukkelpop.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in