Manic Street Preachers gaan akoestisch met ‘Rewind The Film’

Feest in alle Welshe valleien: Manic Street Preachers hebben gisteren laten weten dat ze opnieuw een plaat zullen uitbrengen. Rewind The Film zal op 16 september in de winkel liggen, en de titelsong — met Richard Hawley — is nu al te koop op itunes.

70 Songs Of Hatred And Failure, zo zou de volgende Manic Street Preachersplaat noemen, zo hintte bassist Nicky Wire enkele jaren geleden. Dat idee van een woeste kwade plaat is dus weer opgeborgen. Nadat de groep in alle rust opnames maakte in hun eigen Faster Studio in Cardiff en in de legendarische Hansa Studio in Berlijn, zou de groep, alweer volgens Wire dus pin ons er niet op vast, genoeg materiaal hebben voor twee albums.

De eerste daarvan zal dus als titel Rewind The Film dragen en zou zo ongeveer géén elektrische gitaar bevatten. “Als je het ergens mee moet vergelijken, dan met het rustige volwassen worden van This Is My Truth, Tell Me Yours“, laat de band desgevraagd weten. En dat de onderwerpen waarover James Dean Bradfield zal zingen ongeveer deze zullen zjin: Thatcherisme, Manorbier Castle, wijlen Skids/Big Countryfrontman Stuart Adamson, Les Blank’s documentaire Burden Of Dreams over Werner Herzog’s Fitzcarraldo en de Welsche dichter RS Thomas. U kunt dus nu al beginnen studeren om de teksten van Nicky Wire beter te doorgronden<>/p>

Hoe dat allemaal gaat klinken, kunt u al even proeven met “Rewind The Film”, de song, waarop Richard Hawley mooie fingerpickinggitaar en zang bijdraagt vooraleer Bradfield zijn nekspieren opspant en er even luidruchtig komt tussenfietsen. Hawley zelf is meer dan verguld: “Ik heb altijd veel respect voor de Manics gehad. Ik vind het geweldig dat ze altijd voor iets gestaan hebben en daar niet van zijn teruggeplooid, in tegenstelling tot andere bands en politici. Ik heb James Dean Bradfield een tijd terug leren kennen op een Shirley Basseyconcert, en sindsdien zijn we elkaar blijven sms’en, tot hij me plots een bericht stuurde ‘we hebben een nummer waarvan we allemaal vinden dat jij er op moet meezingen, of het komt niet op de plaat. Kon ik ze niet aandoen, natuurlijk, en dus ben ik naar Cardiff gereden en heb ik een beetje Hawaäanse gitaar bijgedragen en met James geduetteerd.”

Rewind The Film krijgt overigens nog wat gasten over de vloer, waaronder Lucy Rose op het nummer “This Sullen Welsch Heart” en Cate Le Bon op “4 Lonely Roads”. Op 9 september komt single “Show Me The Wonder” uit, waarna de plaat in een gewoon en een deluxeversie uitkomt. Willen we nog iets weten, ten slotte? Ja, James: hoe het zit met die tweede plaat? Zegt Bradfield: “Die is een stukje puntiger en opgepoetster; meer een bandplaat met een ietsiepietse Krautrockinvloeden. Niet dat we opnieuw The Holy Bible hebben gemaakt, maar ergens zit dat idee er wel in. Tekstueel is het een plaat met een enorme fascinatie voor Europa: het landschap, de malaise van het continent en van ons Britten die ons er niet echt deel van voelen uitmaken. Maar maak je geen zorgen, we zullen niet plots Torykletskoek uitkramen. Er is geen enkele song waarop we ervoor kiezen om uit de EU te stappen. Meer nog: ik zing op de openingstrack verdorie zelfs half in het Duits.”

De tracklist:

  1. This Sullen Welsh Heart
  2. Show Me The Wonder
  3. Rewind The Film
  4. Builder Of Routines
  5. 4 Lonely Roads
  6. (I Miss The) Tokyo Skyline
  7. Anthem For A Lost Cause
  8. As Holy As The Soil (That Buries Your Skin)
  9. 3 Ways To See Despair
  10. Running Out Of Fantasy
  11. Manorbier
  12. 30 Year War

Nog iets?

Neen. Dawast. Rest ons nog deze dienstmededeling te besluiten met de prachtige videoclip voor “Rewind The Film”:

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in