LES NUITS: Ghostpoet :: 11 mei 2013, Botanique

Beats vanuit de Britse onderbuik. Obaro Ejimiwe , meneer Ghostpoet, gebruikt geen vuilbekkerij om zijn verhaal te vertellen. Lome beats en snedige flows doen het zware werk. Op Les Nuits, in een warme Orangerie, kwam Ejimiwe zijn tweede langspeler Some Say I So I Say Light presenteren. En Ghostpoet bewees dat slimme straatretoriek enkel het juiste ritme nodig heeft om doel te treffen.

“Life’s too short so I’ve got to make haste / and I don’t want to get old and be a waste, man”. De duistere tonen van “Gaaasp” vormden de inleiding van Ghostpoets monoloog. Een afgetrainde Ejimiwe (hij loopt marathons tegenwoordig) glimlacht van oor tot oor. Een nieuwe plaat en tournee zorgden voor grote goesting bij band en frontman. Want live had Ejimiwe aan meer dan enkel beats gedacht: live drums, bassynthesizer en keyboards zorgden voor een stevige ruggensteun. Maar zelfs met een volwaardige band is het toch vooral luisteren naar wat Ejimiwe te vertellen heeft.

Tweede track “Garden Path” kwam net als “Gaaasp” uit ‘s mans vorige langspeler Melancholy Blues and Peanut Butter Jam, maar toch was het vooral het nieuwe repertoire dat centraal stond. Live viel op dat er aan Ghostpoets gekende recept weinig veranderd was. Ejimiwe blijft in de eerste plaats een verhalenverteller, en hield zijn band dan ook strak in het gareel. “Them Waters” klonk met ijle bliepjes even donker als zijn Nigeriaanse roots, en demonstreerde dat het live even spannend was als het betere werk uit Melancholy Blues.

Echte vonken kregen we pas als ook de band buiten de lijntjes begon te kleuren. “Cold Win” eindigde met een stevige drum-outro en dito bassynths, en zorgde ervoor dat een tot dan toe vooral luisterend publiek zich aan een eerste danspas waagde. Eens volledig onder stoom zorgde oude single “Survive It” voor heerlijk hooks. De Britse spraakwaterval spuwde, braakte en fluisterde moeiteloos raps, die even doeltreffend als rechtdoorzee waren. “I’m 44 years old and life ain’t golden/ Like Gil Scott said when you got no cash/ Got no cheque book, got no credit card/ Life is pretty hard”. “Cash And Carry Me Home”, een andere single uit Melancholy Blues, resulteerde in een uitgesponnen jamsessie, en bewees wederom hoe bonkende beats hand in hand kunnen gaan met streetwise lyrics als Ghostpoet aan het roer staat.

Ook “MSI MusmiD”, een agressiever buitenbeentje uit Some Say I So I Say Light, paste perfect in dat rijtje. Ghostpoets nieuwe nummers zijn geen grote stijlbreuk, maar waarom veel sleutelen aan een winnende combinatie? Live zorgde Ejimiwe er zonder grote gebaren in ieder geval voor dat het publiek aan z’n lippen hing. “Meltdown” en “Comatose” waren welgekomen rustpunten met leuke interacties tussen de backing vocals en Ejimiwe, en toonden nogmaals aan dat Some Say I So I Say Light een stap voorwaarts is. Uitsmijter “Us Against Whatever Ever” (een Twitter request volgens Ejimiwe) en bis “Finished I Ain’t” duwden nog even het gaspedaal in, om uiteindelijk af te klokken op een klein uurtje. Jammer, want volgens ons was Ghostpoet nog niet uitgepraat.

Dat Ghostpoets mix van hiphop, triphop, dub en electronica ook live overeind bleef, is grotendeels te danken aan het feit dat Ejimiwe en band tapes grotendeels achterwege laten. Ombekommerd spelplezier in combinatie met Ejimiwe’s nuchtere raps zorgde voor een even effectief als oprecht resultaat. Ghostpoet speelt deze zomer nog op het Cactusfestival, hopelijk meer van hetzelfde op groot podium.

Ghostpoet speelt op Cactusfestival op zaterdag 13 juli.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in