Colin Stetson :: 6 maart 2013, Muziekcafé Track/De Kreun

30 april. Noteer die datum alvast in uw agenda, want dan verschijnt het derde deel van Colin Stetsons New History Warfare-hoofdstuk, een drieluik dat nu al behoort tot een van de meest opmerkelijke verwezenlijkingen van de laatste jaren. Voor het zover is, kwam de man echter nog eens naar deze contreien voor een reeks soloconcerten. Na Hasselt was ook Kortrijk aan de beurt.

Dat Stetsons gestaag toenemende succes (tijdens een vorige editie van Jazz & Sounds in de Vooruit werd het plots wel erg leeg na zijn concert) ook z’n grenzen kent, werd echter aangetoond in Kortrijk. Het concert, dat oorspronkelijk zou plaatsvinden in De Kreun, werd verplaatst naar het muziekcafé van de buren van Track. Schijnbaar minder ideale omstandigheden, zo’n langwerpige ruimte met een toog erlangs, maar we werden zowat met verstomming geslagen. Alweer. Zelfs als je ‘m voor de vierde keer aan het werk ziet blijft die meesterlijke instrumentbeheersing en onnavolgbare sound gewoonweg onbevattelijk, zit je te gluren hoe er naast je wordt gereageerd, zoek je naar een goede houding om dat te weerstaan.

Het zijn de stoombootsound van die bassaxofoon, de bovenmenselijke circulaire ademhaling en de flegmatieke persoonlijkheid van Stetson, maar er is nog meer dan dat. De man tovert immers stukken uit die kolossale bassax en de minder imposante, maar even bijzonder klinkende altsax, die zich duidelijk profileren als songs met een kop en een staart, maar vooral ook een knoert van een hart. Of het nu gaat om pulserende stukken als “Judges” en “Those Who Didn’t Run”, de fragiele lyriek van “The Righteous Wrath of An Honourable Man” en “A Dream Of Water”, of de rammelende percussie van “Home”: die stukken laten hun polyfone toverkunst horen via veelkleurige effecten en schakeringen, ongemoeid vloeiend en met de roes van de beste drugs.

Er werd ook een handvol songs uit de nieuwe release (Vol. 3: To See More Light) gespeeld. Op de website van Constellation staan een paar zeer intrigerende omschrijvingen (de centrale titeltrack zou klinken als “saxophonic sludge metal”, er is sprake van een “hardcore blast” en er zou “cookie monster barking” (!) zijn van Justin Vernon), maar de songs die in Kortrijk gespeeld werden, waarvan enkel het prachtige “Who The Waves Are Rolling For” bij naam genoemd werd, lagen vooral in het verlengde van Judges en leken perfect aan te sluiten bij de waterthema’s die hier en daar lijken op te duiken.

En zo klonk het concert dan ook: als een bedwelmende, dromerige en soms bloedmooie soundtrack bij een onderwaterdocumentaire om bij weg te mijmeren. Of Microcrosmos meets Deep Blue. Mens vs. de elementen. De weemoed en rijke harmonieën die uit de bassax vloeien zijn wellustig en alomvattend in hun gulheid en compassie, de slierten die uit de altsax gedruppeld komen zijn de engelachtige, lichtjes schetsende tegenhangers. En meer valt daar voorlopig niet over te zeggen: Stetson heeft z’n eigen niche uitgebouwd, een raadselachtig universum dat aanvoelt als een labyrint en een thuis in één en je nog altijd met een what the fuck?-ervaring van formaat opzadelt. Moet toch een geweldig gevoel zijn voor die Bon Iver: zomaar mogen spelen met een van de markantste muzikanten van deze tijd. Machtig.

New History Warfare, Vol. 3: To See More Light zal verkrijgbaar zijn als cd, 2lp en download. Pre-order is mogelijk via de Constellation-site en die van Stetson zelf.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in