Royal Talons :: Royal Talons

Dat het prima Belgische label ConSouling Sounds een fijne neus voor talent heeft (herhaling: KOOP IN GODSNAAM DIE PRACHTIGE LAATSTE PLAAT VAN SYNDROME), was ons al langer duidelijk, en met de intrede van het Amerikaanse doomtrio Royal Talons hebben ze er nog eentje bij die gehoord mag worden. Dit is een aanrader voor wie het graag traag, log en ultraheavy heeft.

Helemaal nieuw is deze muziek niet, want ze kreeg eerder dit jaar al een digitale release, maar de Belgen van ConSouling Sounds zorgen voor de fysieke uitgave (enkel op cd, weliswaar). De muzikanten beschouwen het zelf als een EP, maar die claim kunnen ze enkel rechtvaardigen door het beperkte aantal songs (vijf); door een gemiddelde duur van meer dan negen minuten wordt hier de grens van de drie kwartier overschreden. Als het een LP was, dan werd het op 45 toeren misschien een scherp rockende plaat met een paar uptempo nummers, maar de huidige versies zijn van de slakkensoort en vooral bestemd voor headbangers met geduld. Dit is niet schudden met die kop, maar loom door de knieën zakken en meewiegen op die pompende riffs.

De eerste naam die ons te binnen schiet bij opener “Shark Skull” is Goatsnake, want het is dat soort heaviness, een vermorzelende barrage van laaggestemde gitaar en bas, net duidelijk genoeg gedefinieerd om niet te verzanden in de smurrie, maar toch ook nog genoeg fond om de huisraad aan het vibreren te brengen. Bijster origineel klinkt het aanvankelijk niet; er wordt geknikt naar klassieke doom, geflirt met sludge en loodzware stoner, en met wat goede wil kan je hier en daar misschien een hardcorerestje ontwaren, maar het is pas vanaf het opduiken van de vocalen dat Royal Talons enigszins opvalt.

De keuze die gemaakt wordt, is om eigenlijk het hele gamma erbij te slepen: je hebt de gebrulde epische slogans, waarmee de band soms aan Kylesa doet denken, maar net zo vaak gaat het om een meer ingetogen, wat gedrogeerde stijl, terwijl er aan het einde ook even black metalachtig gekerm opduikt dat rechtstreeks van Alkerdeel lijkt te komen. Met drie muzikanten (Jevf – gitaar, Dread – bas en Joe Weller Myer, ook bekend als Kurdt Kocaine – drum) die elk zangpartijen voor hun rekening nemen, krijg je zo een diversiteit die het genre doorgaans ontbeert.

De volgende songs zijn op hun manier allemaal anders: “The Scroll” is korstige rioolsludge met al even smerige zang, terwijl “Robot Cities” meteen opvalt door z’n kalme basintro en nasaal gereciteerde lijnen die rechtstreeks van Oms Al Cisneros lijken te komen. De muziek krijgt er, ook door die wat Oosters beïnvloede riffs, een wat exotischer tint door, al wordt later ook weer uitgepakt met dat beenharde gebeuk. Net zoals het niet hoeft te verwonderen dat ze al het podium mochten delen met Crowbar, zo zou het ook fijn zijn om ze hier eens te kunnen zien met pakweg Electric Wizard en onze eigen SardoniS.

Een unieke band kan je Royal Talons bezwaarlijk noemen, want daarvoor blijft hij iets te schatplichtig aan zijn invloeden en wijkt zijn sound net niet genoeg af van de formule. Maar die formule heeft de groep dan wel heel goed onder controle, want anders slaag je er gewoon niet in om met vijf lappen van bijna tien minuten toch te blijven boeien. De potige sound en de afwijkende details die voor dat tikkeltje originaliteit zorgen op deze debuutrelease, doen alleszins uitkijken naar meer.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in