Emeli Sandé :: 2 april 2012, Koninklijk Circus

In de loop van de donkere wintermaanden verscheen plots een hoopvol sterretje. Emeli Sandé heette ze en als de nieuwbakken koningin van de power ballad wilde ze een positieve boodschap uitdragen. Diezelfde feelgood vibe straalt ze ook uit op het podium.

Voor wie er na het beluisteren van haar debuut Our Version Of Events nog aan zou kunnen twijfelen: Emeli Sandé heeft een klok van een stem. Vocaal behoort ze tot dezelfde klasse als Mariah Carey, maar als verschijning heeft ze gelukkig meer weg van iemand als Mary J Blige: een echte, pure vrouw. Iemand die haar songs — eigenhandig geschreven, doe dat maar eens na Mariah — met een enorme doorleefdheid weet te brengen, ook al is ze nog maar 24. Ook is ze arts met specialisatie in de neurowetenschappen. Ook dat kunnen we van Mariah niet zeggen.

Met het laatste concert van haar Europese tournee geeft Sandé het publiek precies wat het wil. Ze overstijgt de verwachtingen niet, maar lost ze wel vakkundig in. Zowat alle songs van haar album passeren de revue, in een iets andere volgorde gelukkig, en ze smijt er nog een twee weken geleden geschreven nummer bij. Muzikaal en zangtechnisch valt daar allemaal niets op aan te merken en ook qua podiumpresence staat Sandé haar mannetje. Alleen is haar concert, zoals te verwachten, aan hetzelfde bedje ziek als haar album: teveel ballads.

Nochtans heeft Emeli Sandé een paar stevige nummers waarop ze kan terugvallen. Eén daarvan is haar single “Daddy”, opener van haar concert. De hele zaal is meteen mee. Daarna is het echter even zoeken. Vooral de misplaatste reggae-versie van het anders zo sprankelende “Where I Sleep” doet bij de doorgewinterde fan de wenkbrauwen fronsen. Maar dan herpakt Sandé zich met een mooie opeenvolging van de tragere nummers “Clown” en het opbouwende “Breaking The Law” naar de sterkste power ballad van het afgelopen decennium “My Kind Of Love”. Sandé haalt stemgewijs alles uit de kast en heeft ons precies waar ze ons hebben wil.

Een slepende versie van “Read All About It” weet echter het opgebouwde tempo terug lam te leggen, en drie ballads verder is dat nog steeds niet hersteld. Op zich brengt Sandé hier geen enkel slecht nummer, maar pas op het eind van haar concert komt de schwung er weer in. Haar nieuwe nummer “Wonder” ruilt de winter in voor de zomer, op “Mountains” laat ze haar publiek festivalgewijs meezingen en met “Heaven” komt er dan eindelijk die knaller. Het onmiskenbare hoogtepunt van de avond, al is die daarmee ook bijna afgelopen. Alleen de steengoede single “Next To Me” hebben we nog tegoed als bisnummer. Een waardige afsluiter.

Als we de slotsom maken, kunnen we niet anders dan besluiten dat Emeli Sandé alles heeft gedaan wat ze kon met haar nog beperkte repertoire. Ze heeft duidelijk meer in haar mars dan de doorsnee popprinses en zou wel eens een blijvertje kunnen zijn. Een aantal hoogtepunten heeft ze nu al in haar bagage, in de toekomst zullen daar ongetwijfeld nog een resem straffe songs bijkomen. Nog een paar jaar en het Koninklijk Circus is te klein voor Sandé.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in