Ik ben Legioen 1 :: De dansende faun (Cassaday & Nury)

Meer intrigerende verhalen dan Fabien Nury serveert in het eerste deel van Ik ben Legioen, kom je zelden tegen. Samen met comic-klasbak John Cassaday imponeert hij met De dansende faun, een geslaagde opener van zijn drieluik.

Scenarist Fabien Nury is een van de meest populaire Franse stripschrijvers. Met een reeks als W.E.S.T. blies hij het westerngenre nieuw leven in door het injecteren van een stevige scheut occultisme. In Ik ben Legioen volgt hij een gelijkaardig spoor. Een historische basis is enkel het vertrekpunt voor een duistere vertelling. Nury toont zich bijzonder ambitieus in dit eerste deel. De verhaalelementen worden schijnbaar kriskras over de argeloze lezer uitgestrooid, waardoor het niet altijd eenvoudig is om de draad van het verhaal vast te houden. Toch slaagt hij erin om zijn ambities tot een goed einde te brengen. Ik ben Legioen blijft tot en met de laatste pagina intrigeren.

In Ik ben Legioen maken we kennis met de vreemde Legioen. In het lichaam van het kleine meisje Ana bevindt zich deze kracht die de geesten van verschillende lichamen kan verbinden. Zo kan hij het bevel overnemen over andere mensen. Het spreekt voor zich dat zo’n kracht in tijden van oorlog met hongerige ogen gevolgd wordt. Ana groeit dan ook op onder het waakzame oog van de nazi’s, zodat ze op termijn kan ingezet worden in de strijd. Aan de Britse zijde van de oorlog vallen er doden onder enkele hooggeplaatste militairen. Hun dood lijkt het werk van een mentale vampier te zijn, hoewel alle tekenen daartoe op ongeloof onthaald worden.

Voor deze trilogie zocht Fabien Nury hulp aan de overkant van de plas. Met John Cassaday (bekend van o.a. Planetary en Astonishing X-Men) haalde hij meteen een klasbak in huis. Tussen 2004 en 2006 won hij elk jaar de prijs voor beste tekenaar op de prestigieuze Eisner Awards. Zijn werk is bijzonder in trek bij alle grote uitgeverijen, zowel voor het binnenwerk als voor de covers van hun comics. Na de drie delen van Ik ben Legioen concentreerde hij zich meer op het voorbereiden van filmwerk. Zo zou hij verschillende plannen hebben om te regisseren voor film en televisie. Ondertussen blijft zijn stripwerk sinds Ik ben Legioen in 2008 eindigde, beperkt tot het tekenen van allerlei covers.

De kracht van Ik ben Legioen zit in de goede mix van een mysterieus scenario met realistisch tekenwerk. Het verhaal gaat natuurlijk in overdrive en elk realisme is ver te zoeken, maar toch slagen de auteurs erin om er een zweem van geloofwaardigheid aan te verlenen. Het gebeurt niet vaak dat wij zo erg uitkijken naar het vervolg en slot van een trilogie, puur op basis van één deel. De dansende faun is alleszins een doorslaand succes.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in