Explosions in the Sky :: Take Care, Take Care, Take Care

Bella Union 2011
V2

Wie werd er destijds door ‘The Earth Is Not A Cold Dead
Place
‘ vakkundig bij de keel gegrepen? Omwille van het
geschreven medium kunnen we ze jammer genoeg niet tellen, maar wij
vermoeden dat er onder de trouwe lezers net heel wat
vingertjes de lucht in zijn gegaan. Jammer genoeg zouden er
waarschijnlijk ook heel wat handen terug naar beneden zakken,
wanneer je eenzelfde vraag zou stellen rond ‘All Of A Sudden I Miss
Everyone
‘.

Misschien merkten zij het aan hun verkoopcijfers, of misschien
konden ze die consensus wel delen, maar alleszins bleef het na de
release van dat album en de bijbehorende tour een hele poos stil
rond Explosions In The Sky. Excuses hadden ze genoeg: één van de
leden maakte van de gelegenheid gebruik om in het huwelijksbootje
te stappen, een ander vond er niets beters op dan vlug een stel
kindjes te maken.

Het wachten en de daarbij horende herbronning ten spijt slaagden
de nochtans sympathieke Texanen er met ‘Take Care, Take Care, Take
Care’ wederom niet in een meer dan degelijke verzameling songs bij
elkaar te pennen. Vergeleken met haar beruchte voorganger, doet
deze plaat het evenwel nog niet zo slecht.

Zo mag er eindelijk nog eens energiek, haast woest uitgehaald
worden met de zo typisch uitwaaierende gitaren. Ook zijn de
emotionele climaxen naast lekker theatraal ook haast terug
geloofwaardig, zodat je niet telkens aan de goedkoopste
zondagmiddagfilms moet denken. En verder doen de nummers niet meer
zo kunstmatig geconstrueerd aan als op ‘All Of A Sudden I Miss
Everyone’. Maar daarmee is jammer genoeg het goede nieuws al weer
verteld.

Want ook dit keer vallen Explosions In The Sky in de valkuilen
die ze zelf zoveel jaren geleden vakkundig hebben uitgestippeld.
Snel staccato gitaarspel met een stinkende walm reverb, op
het randje van zeemzoete harmonieën met twee of meerdere
instrumenten en opeenvolgende valse hoogtepunten passeren allemaal
veelvuldig de revue. Bovendien duurt minstens de helft van de songs
te lang, wat de algemene spanningsopbouw van het album allesbehalve
ten goede komt.

De band toonde reeds met ‘The Rescue’ uit 2005 dat zij los van
de eigen spelregels kan opereren en daarbij toch trouw kan blijven
aan haar eigen stem. Het is echter jammer dat zij hier niets uit
geleerd heeft. ‘Take Care, Take Care, Take Care’ is dan misschien
wel een kleine stap in de goede richting, alleen duurde het te lang
voor hij in de winkels lag en was een meer diepgaande herbronning
al te zeer nodig.

Dat je bijna automatisch dit soort variabelen meermaals in
rekening brengt bij het beoordelen van Explosions’ jongste, geeft
op zichzelf al aan dat het niet de plaat is geworden waar veel fans
van het eerste uur stiekem op hadden gehoopt. Had zij namelijk écht
fantastisch geweest, dan zou niemand enig bezwaar hebben
aangetekend op grond van vorige factoren.

Het album is echter geen statement geworden tegen de verzamelde
copycats, noch de mokerslag in je onderbuik waarvan je
gedroomd had. En het is al helemaal geen vergelijking waard met
vroegere pareltjes. Hopelijk doorstaat een mogelijke opvolger die
wel. Zo niet voorspellen wij een onwelriekend fin de
carrière
. Wij geven de heren nog welgeteld één kans. Het is
aan hen om die te grijpen.

http://www.explosionsinthesky.com/

http://www.myspace.com/explosionsinthesky

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in