Leaves’ Eyes :: Meredead

Napalm, 2011
Rough Trade Benelux

De eerste kennismaking van uw recensent met Leaves’ Eyes was via
een simpel promo cd’tje bij een tijdschrift. Het bombastische
‘Farewell Proud Men’ van op de plaat ‘Vinland Saga’ galmde de
living in en maakte meteen indruk. Spijtig genoeg bleek het
volledige werkstuk toch een beetje tegen te vallen. De felle
orkestratie en krachtige zang van de single waren geenszins op
andere tracks terug te vinden. In de plaats daarvan werden er
vooral lichte engelenzang en kleffe ballades gepresenteerd. De
opvolger ‘Njord’ is daarna redelijk onopgemerkt voorbijgegaan. Een
hoop strubbelingen binnen de band, afgezegde optredens en
stemproblemen deden de promotie ervan geen deugd. Gelukkig komt
‘Meredead’ nu wel enthousiast aankloppen. En gelukkig krijgen we
hier écht waar de groep het meest in uitblinkt: orkestrale nummers
met veel koorzang en een theatrale opbouw.

Nieuw zijn de grote massa folkelementen. Een fluitriedeltje, wat
doedelzak of viool luisteren de volledige plaat op. Die
instrumenten zorgen voor een sterk Iers getint gevoel. Het past
perfect bij de Keltische mythologie en Noorse volksliederen die een
vertrouwd onderwerp vormen in de teksten. Het is iets minder
historisch correct dan op de voorgangers: een beetje fantasie zorgt
hier voor extra spontaniteit. Met ‘Kråkevisa’ stortte de groep zich
zelfs enthousiast op een typisch Noors volkslied. In het hoge
noorden is dit riedeltje zoals ‘Broeder Jakob’ bij ons: iedereen
kent het en heeft het als kind ooit wel eens op school gezongen.
Knap hoe met een simpel en repetitief wijsje toch een interessant
nummer werd gevormd. Uiteraard werd de Noorse tekst behouden en
hier en daar horen we die taal terug in andere composities.
Zangeres Liv Kristine heeft zich zelfs intensief in het Oud-Engels
verdiept om ook daar mee aan de slag te gaan. De bandleden pakken
het duidelijk graag grondig en authentiek aan. Het doet de charme
van de nummers deugd.

De overheersende folksfeer tilt Leaves’ Eyes wat uit het
typische gothicstraatje. De charismatische frontvrouw laat zich
sowieso niet stereotyperen. Een korset zie je sporadisch wel eens
opduiken, maar comfort gaat boven alles. Geen wonder dus dat er
geen stempel (meer) op de muziek kan gedrukt worden. Het is
bijvoorbeeld niet erg voor de hand liggend een popklassieker als
‘To France’ van Mike Oldfield in een eigenwijs jasje te steken, wat
resulteert in een geslaagde, genreoverschrijdende cover. Liv
Kristine slaagt er in een passende toonaard te gebruiken bij dit
nummer dat op een mannenstem voorzien is. En als we het dan toch
over mannenstemmen hebben, het valt op dat echtgenoot Alexander
Krull amper zijn growl laat rollen. Enkel in ‘Sigrlinn’
horen we hem heel kort langskomen. Dat is ergens wel spijtig: in
het verleden konden we de contrasterende agressiviteit ervan wel
smaken. Aan de andere kant is grunten minder gepast in
ingetogen folkmuziek. Ook zus Carmen (zelf actief in Midnatsoll)
mag haar keel even openzetten. De stemmen van de twee zusjes
sluiten perfect bij elkaar aan. Carmen’s bereik ligt iets lager,
maar de stemkleur is bijna identiek. Het effect is wonderlijk mooi
en maakt van ‘Sigrlinn’ een hoogtepuntje.

Op de afsluiter ‘Tell Tale Eyes’ horen we een gastrol van John
Kelly van Elfenthal. Een man met een warme, diepe stem die het
nummer een niveau hoger tilt. Er werd deze keer duidelijk nogal
gebruik gemaakt van andermans zangkwaliteiten. Naast de bekendere
gaststemmen, passeren er nog heel wat minder klinkende namen de
revue. Het zorgt voor een gevarieerd en verfrissend resultaat.
Vooral de onnatuurlijk hoge mannenstem in het volksdeuntje
‘Kråkevisa’ is een verassing. De zanger is duidelijk geen
testosteronkanon, maar het werkt. Het obligate koor ontbreekt
evenmin. In ‘Spirit’s Masquerade’ krijgen de verzamelde stemmen een
glansrol toebedeeld. Het maakt van de albumopener meteen een
topper. De lat wordt dan ook meteen hoog gelegd en gelukkig duikt
het niveau daarna niet onherroepelijk naar beneden. Alle
composities bevatten hun sterke punten. Ze vormen niet allemaal
memorabele hoogtepunten, maar kwalitatief en ontspannend is het
zeker. De vierde van dit Noors/Duitse gezelschap is er geen om
volledig grijs te draaien. Na zoveel jaren komt hij waarschijnlijk
niet meer uit de kast, maar om de warme zomer voorbij te laten
kabbelen is dit ideale sfeermuziek.

Om de kansen van deze schijf wat groter te maken dan van de
vorige, wordt er enthousiast een gezellige tournee ondernomen met
Midnatsoll van zus Carmen en Tarja. Hopelijk loopt er dit keer niks
fout of het moet het perfectionisme van de groep zijn. Wij
herinneren ons nog een passage enkele jaren geleden op Female Metal
Voices Fest. Het decor bestond uit een heuse Vikingboot, vuurwerk
en spektakel was alomtegenwoordig. Spijtig dat Liv Kristine om de
paar nummers tien minuten backstage verdween om een ander kleedje
aan te trekken. Ook niet overdrijven, alstublieft. Over de
liveprestaties verder niets dan lof. De foutloze zang wordt ook
ongemixt waargemaakt, de muzikanten spelen even strak als in de
studio. Niet evident voor muziek die vooral met een goede productie
en mix staat als een huis. ‘Meredead’ is gezegend met die zuivere
productie. Trouwens volledig zelf bewerkstelligd in de thuisstudio.
Benieuwd wat dat deze keer op een podium zal geven.

Leaves’ Eyes speelt op 14 mei 2011 op het Durbuy Rock
Festival.

http://www.leaveseyes.com
http://www.myspace.com/leaveseyespage

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in