John Irving :: De laatste nacht in Twisted River

De lijvige roman die luistert naar de naam De laatste nacht in Twisted River is inmiddels het twaalfde werk van Irving , een van de meest succesvolle Amerikaanse auteurs van het tweede deel van de twintigste eeuw. Zijn boekvoorstelling in België bracht duizenden fans op de been en bewees alvast dat over de status van Irving niet kan getwist worden.

De laatste nacht in Twisted River beschrijft vijftig jaar uit de levens van Daniel Baciagalupo, diens vader, de manke kok Dominic ("Cookie") en hun beschermer en vriend, de houthakker Ketchum. Bij aanvang zijn we het jaar 1954 in Coos County, een stadje dat leeft van de houtindustrie. Angel, een dertienjarige jongen, verdrinkt terwijl hij over drijvende boomstammen stapt. Kort daarna wordt de Indiaanse Jane, het keukenhulpje, per toeval vermoord met een koekenpan. De kok ontvlucht met zijn zoon de waarschijnlijke celstraf die hem wacht en vindt het lijk van Angel. Cookie en zijn zoon besluiten samen Angels moeder te verwittigen, wat leidt tot een verblijf van tientallen jaren. Alsof Irving dan nog niet genoeg overdreven heeft, laat hij zijn karakters ook nog eens van naam veranderen en wordt Danny schrijver.

Eigen aan de stijl van John Irving is het sprekend gemak waarmee hij de op zichzelf staande verhaallijnen heel naturel in elkaar laat overlopen. Zelfs kunstgrepen als naamsveranderingen en personages die plots schrijverstalent blijken te bezitten, vormen voor Irving geen obstakel. Meer dan in zijn vorige romans verliest Irving zich echter in waanzinnige uitbreidingen over niet ter zake doende affaires, zoals het Chinese restaurant Mao. Het lijkt alsof Last Night in Twisted River meerdere romans tegelijk omvat, waarvan er slechts één tot volle wasdom komt. De ideeën zijn te weinig gedoseerd en dat levert af en toe storende passages op.

Meesterlijk is dan weer hoe Irving speelt met tijd en ruimte. Locaties en tijdsperiodes lopen soepel in elkaar over, zonder dat de lezer het moeilijk krijgt om de constructie te volgen. Ook ontpopt de auteur zich eens te meer tot een rasverteller: wat de personages ook uitspoken, Irving vertelt het smeuïg en laat de lezer met sprekend gemak voeling krijgen met de prachtig vormgegeven personages. De warmte en het menselijke karakter van de elf vorige romans van Irving, zijn ook in De laatste nacht in Twisted River weer rijkelijk aanwezig.

Wie heimwee heeft naar het Amerikaanse vasteland, komt ook geografisch rijkelijk aan zijn trekken. De reis van John Irving voert van New Hampshire over Boston, tot Vermont en Toronto. De kwaadaardige politieman Carl, die jacht maakt op de kok en zijn zoon, is Irvings aanleiding om constant van omgeving te wijzigen. Dat levert een breed scala aan locaties en gevoelens op: het kleinschalige en warme van Coos County tegenover het grauwe Toronto of Boston, is in ieder geval een mooi contrast.

Bovenal is De laatste nacht in Twisted River een meeslepende roman, met door en door menselijke personages waar de lezer in één oogopslag voor valt. Na pakweg 250 bladzijden verliest het boek echter aan scherpte en beginnen de uitwijdingen een tikkeltje te vervelen. Dat is zonde, maar het doet de goede indruk die de roman nalaat absoluut niet teniet. Irvings nieuwste is een amusante parabel over het schrijverschap, waarin deze keer veel autobiografische elementen vervat zitten. Laat maar komen, die nummer dertien!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in