I Am Kloot :: B

Een maand of twee geleden kon u in onze nieuwssectie lezen dat I Am Kloot ons in het voorjaar van 2010 op een vijfde full-album zou trakteren. Ondertussen laat de lente zich voelen en heeft het kind een naam gekregen. In afwachting is er echter B.

De release van The Sky At Night, want zo zal het nieuwe album in principe wel gaan heten, laat op zich wachten en dus houden John Bramwell, Andy Hargreaves en Peter Jobson ons een zoethoudertje voor. Als we ons op de omvang van B moeten baseren, zou het bovendien nog aardig lang kunnen duren alvorens The Sky At Night in de rekken ligt. Op twee cd’s worden een dikke 28 nummers verzameld, van alternatieve (live) versies van klassiekers als "Titanic" en "Life In A Day" tot demo’s en tot hiertoe onuitgebrachte nummers.

Ook in 2006 had I Am Kloot een opvuller klaar. Toen moesten hun verzamelde John Peel sessies het pad effenen voor Play Moolah Rouge. Op die BBC Radio 1 John Peel Sessions waren al live versies van "86 TV’s", "Twist", "This House Is Haunted" en "Life In A Day" te horen. Waarom diezelfde nummers dan nogmaals, zij het in lichtjes afwijkende versies, hernomen worden op B? Waarom de heren dan niet voor een enkele plaat opteerden?

Omdat het van I Am Kloots beste nummers zijn, misschien. Maar waarschijnlijk vooral omdat u nog nooit zo’n schitterende versie van "Titanic" te horen kreeg als deze die B mag openen. Groovy croont Bramwell met een lachje en gelijk heeft hij. Extra jazzy en laid back klinkt Titanic hier. Mits een koptelefoon zorgt opvolger "Proof", mooi uitgespeeld over twee kanalen, voor de bevestiging. "86 TV’s" en "Twist" tonen minder variatie maar blijven ijzersterk, al kan niemand ontkennen dat Bramwells Franse uitspraak (het idee alleen al) simpelweg abominabel klinkt. U hoeft het gelukkig alleen tijdens het refrein te aanhoren.

Wat u voordien misschien nog niet hoorde, is de resem b-sides die over de twee platen verspreid ligt. Jammer genoeg lijden die echter nog te vaak onder een gebrek aan pit. De hoogtepunten? "Junk Culture", "The Great Escape" en de demo van "Over My Shoulder" — alle oorspronkelijk op de Over My Shoulder single te vinden — zorgen alleszins voor een paar strategisch geplaatste, frisse impulsen. Absolute topper is echter de Two Lone Swordsmen remix van "Gods And Monsters": een beetje Gorillaz, een vleugje Thriller en vooral een goede dosis venijn.

Naar iets slechts zal het op B lang zoeken zijn — tenzij u het uitzit tot de allerlaatste, verborgen bonustrack, al kan zelfs die na de eerste verrassing gaan charmeren — maar helemaal ondersteboven zijn we van deze plaat niet. B vervult zijn taak van zoethouder aardig, maar té lang moet die nieuwe nu toch ook niet meer op zich laten wachten. We zitten liever niet met buikpijn wanneer het hoofdgerecht zich aandient.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in