GRASPOP :: Wolves In The Throne Room :: ”We zijn geen environmentalisten, we zijn veel extremer”

Wie op Youtube op zoek gaat naar The True Mayhem, grondleggers van de black metal, stuit vroeg of laat op een gênant interview dat doorspekt is met “fucks” en ander dronkemansgelal. Hoewel de band het cliché van continu dronken, hersendode metallers bevestigd, zijn er ook andere prominente stemmen te horen.

Een van de bekendere of beruchtere maar helaas ook ranzigere is die van de eenmansformatie Burzum wiens visie op black metal en paganisme sterk verweven is met racisme en nationalisme. Het Amerikaanse Wolves In The Throne Room grijpt ook terug naar paganistische denkbeelden, maar zijn visie is op zijn zachtst gezegd een pak onderbouwder. Veel “fucks” komen er niet aan te pas, een les in anarchisme en filosofie daarentegen.

enola: Het is opvallend hoe black metal steeds meer een aanvaard genre geworden is dat ook buiten de klassieke metalscene op interesse kan rekenen. Merken jullie dat ook?
Weaver: “Dat is een natuurlijke evolutie. Black metal was en is een vitale en belangrijke artistieke beweging maar dat betekent niet dat je moet vasthouden aan de tried-and-true esthetiek en ideologie om true te zijn. Black metal kwam voort uit andere artistieke bewegingen, het kan geen kwaad om op de fundamenten van black metal iets nieuws bouwen.”

“Ik vind het altijd zielig als ik oude punkers zie die op hun veertigste of vijftigste nog steeds gekleed lopen als in hun tienerjaren. Je hoort die ouden altijd zeggen hoe “things were so pure back when I was new on the scene, then it all fell apart”. Kijk, zo zit het leven nu eenmaal in elkaar. Wie niet kan aanvaarden dat ook black metal veranderd is, zou beter eens naar zichzelf kijken. Eerlijk gezegd interesseert het me zelfs niet of mensen ons al dan niet als een black metalband beschouwen. Ik kan hen maar een raad geven: evolueer!”

enola: Hebben jullie daarom jullie punkachtergrond ingeruild voor black metal?
Aaron Weaver: “Je ontgroeit punk heel snel. Het is een genre dat zich heel sterk focust op politieke en maatschappelijke thema’s. Daar is uiteraard niets fout mee maar het laat geen ruimte voor een persoonlijke ontwikkeling of groei. Black metal daarentegen laat je toe het metafysische en spirituele te onderzoeken, je komt in contact met de occulte realiteit van onze moderne tijd.”

enola: Jullie platen verschijnen op Southern Lord, een label dat zeker in Amerika toonaangevend is voor black metal bands. Hebben jullie daarom voor dit label gekozen?
Aaron Weaver (drums): “Southern Lord is een Do It Yourself-label opgericht door muzikanten. Het label wil een platform zijn voor bands die een specifieke visie hebben en die willen uitdragen. Greg Anderson (de labelbaas en lid van onder andere Sunn O))) – jbo) brengt alleen muziek uit waar hij zelf in gelooft. Dat is voldoende reden.”

enola: Op jullie vorige plaat Two Hunters combineerden jullie black metal met meer avant garde-stukken terwijl jullie op de nieuwe plaat resoluut voor black metal in de stijl van Emperor en Enslaved gekozen hebben. Was dat bewust?
Weaver: “Beide platen vullen elkaar aan, waarbij het verschillende geluid en de energie die er in zit ze als dusdanig definiëren. Two Hunters vertaalt de chaotische, gevaarlijke wereld van de psyche zoals deze door de sjamaan ervaren wordt. Het is een weidse en ambigue ruimte, gevuld met rook en verlicht met toortsen, die voor verandering staat. Hier wordt de ingewijde geconfronteerd met de niet-menselijke wereld.”

“Onze muziek is dan ook een poging om een ontluikende Cascadian spiritualiteit (Cascadia is de naam voor een ecologische groepering binnen de North Pacific die de onafhankelijkheid wenst, jbo) die voortvloeit uit onze menselijke ontmoetingen met de transcendentale energie van de natuurkrachten te vatten. Is dat ook niet de oorsprong van religie? De eerste goden ontstonden toch uit de interpretaties en ervaringen die de primitieve mens met de natuur had? Waarom zouden we niet dit oeroude proces erkennen? Black Cascade is een vorm van eerste ontmoeting met een dergelijk ontluikend pantheon.”

Black Cascade is wrang, gekristalliseerd en keizerlijk. Het is een mannelijke plaat met een duidelijke focus die steunt op de natuurlijke orde en de kosmische wetten. Op de plaat hoor je hoe orde op een gewelddadige manier uit chaos gepuurd wordt. Het klinkt doelbewust als een tegenhanger van het mysterieuzer klinkende Two Hunters. Het is ook een veel klassieker black metalalbum geworden. De invloed van Emperor op deze plaat kunnen we niet ontkennen. De band is dan ook, veel meer dan Enslaved, een belangrijke inspiratie voor de groep.”

enola: De natuur is duidelijk een belangrijk thema voor jullie maar niet als een sfeerscheppend thema. Zijn jullie ecologisten?
Weaver: “We zijn geen “environmentalist” band, onze visie is veel extremer: wij stellen de fundamenten en basis van de moderne wereldvisie in vraag. Per slot van rekening is één van de elementaire beginselen van black metal dat de moderne wereld vernietigd moet worden. Natuurlijk is dat geen nieuw idee: het gevoel van vervreemding dat verlicht wordt door het ervaren van de grandeur van de natuur vond je eerder al terug bij onder andere Edward Abbey en John Zerzan. Black metal vertaalt de theoretische en filosofische antimens- en antibeschavingsideologie van het anarcho-primitivisme en deep ecology-denken naar een esthetisch en poëtisch niveau.”

“Zowel het anarcho-primitivisme als deep ecology maken sinds de jaren zeventig deel uit van de heersende cultuur in deze streek (North Pacific, jbo). Honderd jaar geleden was dit een ongerept terrein, misschien voelen we nog steeds de naweeën van de recente brutale “ontginning van hulpbronnen” en de genocide op zijn oorspronkelijke bewoners. De dood van een pantheon van inheemse goden beïnvloedt een plaats gigantisch. Net zoals de Europeanen– bewust of onbewust — hun geschiedenis met zich meedragen, moeten wij Amerikanen in het reine komen met het energetische en metafysische aspect van onze geschiedenis, die in de aarde gedrenkt is.”

enola: Zijn jullie daarom ook tegen een puur wetenschappelijk wereldbeeld?
Weaver: “We krijgen vaak te horen dat de ideeën die we als Wolves In The Throne Room uitdragen niet praktisch zijn of zelfs onrealistisch. Maar die mensen snappen de rol van cultuur binnen een samenleving niet. Muzikanten hebben de plicht om een irrationele en onverzoenlijk standpunt in te nemen, een standpunt dat op een metafysisch en mythisch niveau leeft. Onze muziek geeft zowel een stem aan de chaotische en overweldigende natuurkrachten als aan onze persoonlijke trauma’s, aliënatie en primitieve vervreemding. Waarom zouden we een dergelijke uitbarsting moeten temperen met een waarschuwing?”

“Als individuen binnen de band maken we allemaal onze eigen keuzes. Ik wijs de moderne beschaving niet af in zijn geheel, maar ik heb wel bepaalde principes en standpunten. Neem nu geneeskunde, ik weiger antibiotica te nemen. Als ik ziek word, zoals tijdens onze voorbije Europese tour, dan grijp ik naar kruiden en concentreer ik me mentaal op mijn ziek zijn en het genezingsproces. Het is niet eenvoudig om zoiets vol te houden op tour, maar voor mij was het net zo goed een boetedoening voor de internationale reis die we maakten. Zo een reis is een onaanvaardbare extravagantie. Nathan (Weaver, gitarist – jbo) deelt deze mening. We maken een bewuste keuze rond welke aspecten van het moderne bestaan we in ons leven toelaten en welke niet.”

“Vorig jaar werd Nathan ernstig ziek en hij heeft zich op dezelfde manier genezen. Pijn voelen, lijden is niet negatief, op die manier besef je hoe reëel een ervaring is. Maar geneeskrachtige kruiden werken mijn inziens alleen als je open staat voor hun subtiele werking. Als je tourt, voedsel uit fabrieken eet en je onderdompelt in een digitale hyperrealiteit word je ongevoeliger voor de realiteit van een simpeler bestaan en de energie die je daaruit put. Ik zal echter niemand penicilline weigeren in een leven of dood-situatie, moderne kwalen vergen antibiotica. We willen het kind niet met het badwater weggooien net zo min als we blind richting een posthumane maatschappij willen marcheren.”

“Ik vermoed overigens dat iedereen behalve dan de meest hardvochtige en spiritueel dode, het met me eens zal zijn dat het materialistische en mechanistische denken de oorzaak is van veel leed in ons leven. Uiteraard kan je de waarde en het belang van de wetenschappen niet ontkennen maar zaken louter tot het onmiddellijk en duidelijk meetbare te reduceren, is een heel oppervlakkige en armzalige manier van leven. Het menselijk bestaan op zich toont het belang van mystieke ervaringen aan. Onze maatschappij is de enige die weigert om transcendentale ervaringen op te nemen in de politieke of economische denkwereld.”

enola: Hoewel die visie een aantal raakvlakken heeft met het black metaldenken, zie ik ook grote verschillen. Voor Euronymous (The True Mayhem) bijvoorbeeld ging het om het satanisme.
Weaver: “Black metal is satanischer dan ooit, althans als je het interpreteert in termen van artistieke en filosofische vrijheid en creativiteit. Maar satanisme is in se een gecompliceerde definitie net omdat het zoveel verschillende betekenissen en interpretaties dekt. Is het een postmoderne kritiek op het christendom? Of eerder een manifestatie van een nihilistische en gewelddadige krijgergeest? En is het dan geen aanbidden van een bestaand wezen? De meeste satanisten die ik ontmoet zijn niet meer dan stedelijke, party-and-scene oriented nihilisten. Is het niet ironisch dat zoveel black metal-satanisten zichzelf als Übermenschen beschouwen terwijl ze eigenlijk psychisch en fysisch zwakke individuen zijn?”

“Ik kan die zogenaamde satanische supermannen die in wezen niet meer zijn dan luie drugsverslaafden of eenzame damage cases niet ernstig nemen. Je hebt ook satanisten die een eerbiedwaardig en oprecht spiritueel pad bewandelen, voor hen heb ik veel respect maar voor ons, en dan bedoel ik ook mijn Cascadian peers, is het zinloos en tegengesteld aan een paganistische visie. Satanisme is immers een modern idee, een dat gevangen zit in de simplistische dialectische visie op goed en kwaad van het christendom. Ik kan me vinden in bepaalde “satanische” ideeën en daar wil ik gerust over praten, maar het christendom noch zijn inversie hebben een plaats in mijn wereld.”

enola: Je hebt heel uitgesproken ideeën. Merk je wel meer dat je uitspraken een eigen leven beginnen te leiden of dat jullie verkeerd begrepen worden?
Weaver: “Er zal altijd een overdrijving plaats vinden, een publieke imago is nu eenmaal een vertekende vorm van de realiteit. Mensen hebben nu eenmaal de neiging om bands een mythologische status toe te kennen en hun eigen ideeën te projecteren op de schaduwkarikaturen die bands van zichzelf maken. De complexiteit van mensen en de aard van onze gedachten kan je nooit ten volle vertalen in een esthetische presentatie zoals muziek, of tijdens een interview dat sowieso beperkend is, duidelijk maken.”

enola: Toch vind je het belangrijk om live meer dan zomaar songs te spelen. Als band wil je een atmosfeer creëren.
Weaver: “We willen maximale controle over de ruimte waarin we optreden en daarbij gebruiken we het traditionele “rockpallet” zo je wil. Gezien de omstandigheden lijkt dit ons een juiste keuze. Maar we doen het ook voor onszelf, touren is geen excuus om te feesten. We willen ook op tour fysisch en mentaal gezond blijven. We willen namelijk geen rockband zijn die continu tourt of in de studio zit, want dan verlies je elk contact met de realiteit. We trachten steeds de juiste balans in onze levens te vinden.”

Wolves In The Throne Room speelt nu zaterdag 27 juni op Graspop Metal Meeting.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in