Jasper Erkens :: The Brighter Story

Je bent jong en je wilt wat. De wereld veroveren bijvoorbeeld. Jasper Erkens lijkt er nog in te slagen ook. De zestienjarige singer-songwriter gooide nog geen jaar geleden hoge ogen met zijn cover van Gnarls Barkley’s "Crazy". Met The Brighter Story levert hij nu ook een uitstekend debuutalbum af.

Opsommen wat een jongeman van zestien muzikaal op zijn palmares heeft staan, lijkt een werk van korte duur. Veel kan iemand op die prille leeftijd nog niet bereikt hebben, toch? In het geval van Jasper Erkens is dat echter een voorbarige veronderstelling. Met een tweede plaats op Humo’s Rock Rally, een nominatie voor de MIA’s, twee radiohits, een plaats in het voorprogramma van kleppers als Adele en Kelly Clarkson en een benoeming als Die Star von Morgen door het Duitse weekblad Stern, is hij allesbehalve your regular teenager. Nu komt daar nog eens zijn debuutalbum bij, en dat bevestigt alleen maar de vermoedens: Jasper Erkens heeft hét!

Naast zijn charmante krullenkop, schalkse blik en jeugdige viriliteit, die op de hoes guitig uitgespeeld worden, komt daarbij een dijk van een stem die niet per se uitblinkt in virtuositeit, maar zo innemend is dat alles wat hij zingt, geslikt wordt als zoete koek. Zelfs met schijnbaar wereldwijze uitspraken als "I’ve been to places, I’ve seen many faces" en "Remember when we were young" komt hij geloofwaardig over, terwijl we (hij is nog maar zestien!) beter zouden moeten weten. De jonge knaap is zich maar al te goed bewust van de tegenstrijdigheid die daarin schuilt en gooit er dan ook een gepaste knipoog bij.

Erkens’ debuutplaat werd oorspronkelijk verwacht in januari. Uiteindelijk kwam ze pas uit in maart. Reden? De nummers werden eerst volledig akoestisch opgenomen, maar op het laatste moment dan toch voorzien van drum en bas. Geen slecht idee, zo blijkt. De nummers zijn akoestisch heel sterk, maar de bijkomende instrumenten zorgen voor variatie en voegen extra waarde toe aan het geheel. Neem nu "When Would You Tell", waar de violen zorgen voor een voortreffelijke afsluiter. Ook tegen de keuze voor ingetogen pianospel op "Needed" valt weinig in te brengen. Hoe dan ook staat de akoestische gitaar centraal en de tussenkomst van andere instrumenten blijft minimaal.

Wellicht het beste aan dit album, is dat het op geen enkel moment verveelt. Al springt hier en daar de jeugdigheid van de singer-songwriter er wel uit. Zo kan "Dear Diary" zonder twijfel de tienermeisjes inpakken, maar het meer volwassen publiek heeft hier geen boodschap aan. "Everybody Is The Same" eindigt dan weer nogal vreemd en is op zich niet onaardig, maar verbleekt naast de voor de rest zeer fijne nummers.

Op 23 april stelt dit tieneridool in een reeds uitverkochte AB officieel zijn album voor en op 4 juli zoekt hij een nog groter publiek op tijdens Rock Werchter, waar hij tussen levende legendes als Regina Spektor en Grace Jones geprogrammeerd staat. Jasper Erkens heeft grote schoenen te vullen, maar u mag gerust zijn: de schoen past!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in