Earth :: 27 maart 2009, STUK

Een dik jaar nadat levende legende Earth zijn ding mocht doen in de AB-Box keert hij terug naar België, met een set die bijna naadloos aansluit bij de vorige. Wie het toen geweldig vond, is ook ditmaal niet teleurgesteld, maar voor wie in Brussel nauwelijks een geeuw kon onderdrukken, mag ook deze avond van auditieve valium gesproken worden.

Wilde feestjes moeten uiteraard niet van Earth verwacht worden. De groep rond Dylan Carlson heeft nooit snelheidsrecords willen breken, maar zwoor altijd al bij trage songs die door hun repetitieve karakter een bezwerend karakter kregen. Op het door iedereen geprezen The Bees Made Honey In The Lion’s Skull leek het zelfs alsof een enkele melodie in elk nummer terugkeerde waardoor de plaat één lange bezwerende trip werd.

Het nadeel hiervan is echter wel dat de plaat allesbehalve easy listening wordt en een bepaalde state of mind vraagt, wil ze ten volle werken. En dat geldt net zo goed voor een live-set die grotendeels op de plaat steunt, zoals toen in Brussel en nu in Leuven het geval is. Earth is er bovendien de groep niet naar om uit te munten in podiumpresence of communicatie waardoor het zwaartepunt de facto bij de muziek gaat liggen.

Voor een goed geoliede groep als Earth vormt dat laatste althans op technisch vlak geen probleem: de vier songs uit de laatste plaat worden vlekkeloos en nauwkeurig gebracht. Of het nu om het titelnummer gaat of om opener “Omens And Portents II: Carrion Crow”, er valt niets op af te dingen. Een weergaloze trip wordt eenieder aangereikt die bereid is het te ondergaan. Alleen wie niet mee is, krijgt al na “Engine Of Ruin” een verveeld herkenningsgevoel dat steeds dwingender wordt.

Pas met “Junkyard Priest”, het bonusnummer op de lp, en een nieuw nummer wordt de monotonie zijdelings doorbroken. Toch is het pas tijdens de bis, waar een nagelnieuw nummer laat horen hoe Earth het heden en verleden (dat een pak donkerder klinkt) weet te verzoenen en waarin “Rise To Glory” als tweede bis de set finaal mag afsluiten met een terugkeer naar The Bees Made Honey In The Lion’s Skull, dat duidelijk wordt hoe goed Earth wel niet is.

Earth is met recht en rede een levende legende en weet zijn bedrieglijk eenvoudige drone/doomrock ook live over te brengen, alleen durft hij te weinig risico’s te nemen. Maar door resoluut voor één plaat te kiezen en een set te brengen die bijna helemaal hetzelfde is als deze die hij vorig jaar bracht, speelt de band op veilig en verloochent hij een deel van het eigen verleden. Want hoe goed die laatste plaat ook mag zijn, live dwingt hij het publiek mee te gaan in het moment of verveeld achter te blijven terwijl een meer uitgekiende mix van oud en nieuw net evenwichtiger zou zijn. Earth live is een gok, maar dat ligt — eerlijk is eerlijk — niet alleen aan de band.

Earth speelt op 5 april op Sonic City (Kortrijk).

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

11 + 11 =