Eagles Of Death Metal :: 28 februari 2009, AB

Was rock-‘n-roll niet bedoeld om plezierig te zijn? Een mens zou het soms wel eens vergeten wanneer weer maar eens een artiest Heel Ernstig op een podium staat. Niets van dat vanavond: Eagles Of Death Metal brengen, wat ze zelf noemen, dick shaking rock-‘n-roll en dat tot grote vreugde van een uitverkochte AB.

Cartoonesk. Zo zou je Eagles Of Death Metal kunnen omschrijven. Want hoe noem je anders Queens Of The Stone Age-drummer Joey Castillo, een beer van een vent, die bubblegumbellen blazend als een goedaardige maniak tekeer gaat op een mini-drumstel? Of die andere woestijnbewoners, Dave Catching en Brian O’Connor, respectievelijk op gitaar en bas, die in een competitie verwikkeld lijken over wie met de grootste cool op het podium kan staan en dan hebben we het nog niet over onnavolgbare Jesse Hughes gehad. De man die met een aandoenlijk en bijna kinderlijk enthousiasme geniet van zijn vak.

Bijna compleet out of the blue heeft Hughes de laatste jaren een aanhang opgebouwd die zich eigenlijk als ‘fanatiek’ laat omschrijven. Wanneer de Eagles het podium betreden, gaat de zaal tot de laatste man uit zijn dak, een tafereel dat doorgaans enkel te zien is na afloop van een geniaal concert. En dan nog.

Al kan het natuurlijk ook zijn dat een deel van dat enthousiasme veroorzaakt is door The Black Box Revelation, openingsact van dienst en eveneens niet onverdienstelijk in het succesvol opzwepen van het aanwezige publiek. Jan Paternoster en Dries Van Dijck bezitten immers de gave om met weinig middelen veel volk mee te krijgen. “I Don’t Want It” moet het bijvoorbeeld hebben van oersimpele riffs, maar die missen hun effect niet. Als onmiddellijk daarna met dinosaurusdrums “I Think I Like You” ingezet wordt, zou je bijna denken dat je het beste concert van de avond al gehad hebt.

Niet dus. Na een bijna verbijsterend lang verwelkomingapplaus barsten Eagles Of Death Metal los in een speedversie van “I Only Want You”, om daar meteen “Don’t Speak (I Came To Make A Bang)” tegenaan te gooien. Waarmee de toon gezet is: Jesse Hughes en zijn kornuiten gaan niet voor vernieuwing of het verbreden van de horizon. Hier krijgt het publiek waar het voor gekomen is: simplistische rock-‘n-roll met, anders valt het niet te omschrijven, een hoog hillbilly-gehalte. Maar gezien de band uitermate scherp staat en het publiek absoluut krijgt wat het wil, valt er niks negatiefs te melden over deze passage van de Eagles. Wel integendeel.

Waar Hughes in het verleden meermaals de vaart uit de concerten van zijn band haalde door zichzelf te verliezen in een overdaad aan lofbetuigingen richting publiek, heeft de besnorde frontman eindelijk een evenwicht gevonden dat iedereen bij de les houdt. En die les is: how to rock out. Het climaxgerichte “Heart On” past perfect in dat plaatje. Met zijn pulserend effect wordt het publiek op het randje van de waanzin gebracht en dan volstaat een kleine zetje, zoals “Stuck In The Metal With You” om de menigte over de rand te duwen. Met de nodige crowdsurfers en stagedivers als gevolg. Hughes zou uiteraard Hughes niet zijn als hij daar geen reden in ziet om bijzondere aandacht aan the ladies te schenken. Tijdens het afsluitende “Speaking In Tongues” –wat klinkt die song live krachtiger dan zijn fletse broertje op de debuutplaat!–wil The Devil alleen dansende meisjes rond zich. En die krijgt hij, met tientallen.

Ondanks al die heerlijke vrolijkheid waarmee Eagles Of Death Metal hun concerten nog steeds doorspekken, verzandt een passage van de band nooit in een overdaad aan flauwekul. Niet alleen zijn de nummers daar live te sterk voor, er is met het duo “Now I’m A Fool” en “Already Died” ook plaats voor een kruising tussen melancholie en onbehagen die je niet dadelijk zou verwachten van dit soort band. Des te beter, dat spreekt, want zelfs al klinkt Hughes honderd keer vitaler dan Mick Jagger tijdens “Brown Sugar”, van nummers als “Secret Plans” kan je niet anders dan zeggen dat ze volkomen nonsens zijn. Maar: onweerstaanbare nonsens, dat valt niet te ontkennen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in