P.A.R.T.S. :: 12/8 & RE :: Rain

Het is weer juni en een nieuwe lichting studenten studeert af. Zo ook de laatstejaars van de P.A.R.T.S. hogeschool voor dans. Zij brengen naast hun eigen eindwerken ook twee afstudeervoorstellingen, en die zijn niet van de minste. Twee stukken die stoelen op communicatie, aan elkaar gesmeed door een luchtige surprise-act.

P.A.R.T.S. wordt sinds 1995 geleid door Anne Teresa De Keersmaeker, oprichtster van het dansgezelschap Rosas. Thomas Hauert, voormalig lid van Rosas, creëerde met 12/8 al zijn derde stuk voor deze internationaal gerenommeerde school. Net als De Keersmaeker is hij erg geïnteresseerd in de relatie tussen dans en muziek, al merk je dat niet meteen, daar twee derde van het stuk in stilte gedanst wordt. De dansers dragen een kleurige, casual outfit met daarover een pak uit zwarte netstof. Wanneer ze met z’n eenentwintigen op het podium staan geeft dat een bont bewegend kleurenpalet. Je kijkt naar een soort breakdance of vertraagde eightiesmoves: er wordt schoksgewijs bewogen, in kleine groepjes, in iets grotere, dan met z’n allen. Opvallend is hoe ze elkaar in het oog houden, hun dans afstemmen op elkaars ritme en zichzelf door deze lichamelijke communicatie bijsturen. Naast de soms duidelijke improvisatie, zit er ook een zekere structuur in de beweging. Die wordt pas duidelijk wanneer er muziek weerklinkt: een nummer van de met Grammy’s gelauwerde Alejandro Sanz, volgens het programma “gebaseerd op binaire en tertiaire ritmen”. Een typisch Spaans liefdesliedje met een iets minder vanzelfsprekend ritmegevoel. De maatsoort 12/8 is namelijk een zeer ongebruikelijke voor popsongs en dat geeft een bepaalde complexiteit. Elke danser heeft een a capella-deel van dit nummer vanbuiten geleerd en zingt dit voor zichzelf tijdens het dansen, waardoor dat het patroon vormt voor alle beweging. Als je dat niet van te voren weet, lijkt de choreografie echter chaotisch.

Na 12/8 volgt een surprise-act. Enkele minuten niets en dan knalt Around The World van Daft Punk door de luidsprekers. Twintig studenten dansen de choreografie van de bijhorende populaire clip: een grappig en geslaagd intermezzo (terug te vinden op YouTube).

Dan volgt de herwerking van het zeven jaar oude Rain, één van de meest bekende en typische werken van Anne Teresa De Keersmaeker. Rain was een terugkeer naar de pure dans na haar experimentelere stukken. Wat meteen in het oog springt, is de eenvoud van het geheel. Elk element van de voorstelling is simpel en zuiver gehouden. De kostuums zijn gebaseerd op die van Dries Van Noten uit 2001 en eenvoudig van snit en kleur. Gedurende het stuk zullen ze door kostuumwisselingen heel subtiel en geleidelijk het kleurenpalet veranderen, van grijs en beige over blauwtinten tot wit. Het decor is ook licht veranderd: het zilveren koordengordijn van toen is gereduceerd tot een drietal en de stoelen staan nu aan de zijkant. De typerende muziek is evenwel dezelfde gebleven, hoe kon het ook anders. Music For 18 Musicians van Steve Reich — één van De Keersmaekers’ favoriete componisten — is een repetitief en minimalistisch stuk dat een hoopvol, helder gevoel oproept. De combinatie van dat alles resulteert in een toonbeeld van zuiverheid. Het gevoel dat ik had bij het buitengaan werd al door de titel aangegeven: “Rain”. Regen spoelde alle zorgen weg.

Tien dansers geven met duidelijk plezier het beste van zichzelf. Solo’s, duetten, trio’s en groepsbewegingen wisselen elkaar naadloos af en brengen variatie in de dans, die uit veel vergelijkbare bewegingen bestaat, maar allesbehalve repetitief overkomt. De Keersmaker benutte de compositie ten volle en creëerde bewegingen die ofwel perfect samengaan met de muziek, ofwel ertegen ingaan. Het voortdurende communiceren via bewegingen door te aaien, op het hoofd te tikken, te lachen of elkaar op te tillen, versterkt het luchtige en speelse karakter. En vooral, ontzettend prachtige beelden en bewegingen. Zoals wanneer de dansers gezamenlijk naar voren lopen en door de stroboscoop afwisselend wel en niet belicht worden.

In tegenstelling tot Zeitung, het laatste stuk van Rosas, is (deze herwerking van) Rain veel toegankelijker. Een pure, frisse, adembenemende choreografie die de studenten weliswaar kapot deed zweten maar vooral bewijzen dat ze hun diploma waardig zijn.

12/8 en RE:Rain zijn nog tot 21 juni op tournee in Vlaanderen. Voor data, zie de speellijst op de website.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in