Nick Cave

Voor een uitverkocht Vorst Nationaal kwam Nick Cave zijn jongste
plaat voorstellen. ‘Dig,
Lazarus, Dig!!!
‘ is het resultaat van een harder dan ooit
werkende Cave: op goed een jaar tijd zag het luidruchtige debuut
van Grinderman het levenslicht, lag de soundtrack voor
‘The Assasination of Jesse James’ in de rekken en presenteerde Cave
nieuw werk met zijn Bad Seeds. Die veelschrijverij weegt bovendien
niet in het minst op de kwaliteit van de output. Het vorige
reguliere album, de dubbelaar ‘Abbatoir Blues/The Lyre of Orpheus’,
noteerden we als een hoogtepunt in het indrukwekkende oeuvre van de
man en ook opvolger ‘Dig, Lazarus! Dig!!!’ staat bol van de
oerdegelijke songs.

Een joelende menigte verwelkomde Cave, die gespeeld een paar passen
achteruitdeinsde, en zijn kornuiten. De band startte met een luid
en onstuimig ‘Night of the Lotus Eaters’, op plaat nochtans een
minder uitbundige song. Als statement kon het tellen: Cave was
gekomen om te rocken en herrie te maken. Ongetwijfeld is dit een
gevolg van zijn zijproject Grinderman, dat de vuil scheurende
gitaren niet schuwt. Ook de bezetting met twee drummers was een
teken aan de wand dat het aantal ballads en een croonende Cave tot
een minimum beperkt zouden worden. Regelmatig gordde de Australiër
zelf de gitaar om en het zou wachten zijn tot de bisrondes voor hij
plaatsnam achter de piano.

De titelsong ‘Dig, Lazarus, Dig!!!’ kwam live goed uit de verf en
Cave spuwde de woorden in zijn microfoon. De set stoomde door met
een oude kraker, ‘Tupelo’, en even later volgde er
herkenningsapplaus toen de eerste tonen van ‘Red Right Hand’
ingezet werden. Het lugubere verhaal dat Cave daarin doet, werd
voor de gelegenheid onderstreept door enkele forse uithalen. Ook
tijdens ‘Midnight Man’ loeiden en scheurden de gitaren en pas met
het treurende ‘Nobody’s Baby Now’ ging de voet even van het
gaspedaal. We kregen geen slechte versie te horen, maar het viel op
dat toch vooral het nieuwe materiaal geestdriftig gespeeld werd.
Net als bij het nochtans griezelig mooie ‘The Ship Song’, even
later in de set, leek de band even op automatische piloot te
spelen. Met de potiger songs uit de oude doos sloeg de groep wel
gensters: ‘Deanna’ knalde door de zaal.

Cave was duidelijk goedgeluimd en opvallend ontspannen. Tussen de
nummers door grapte hij met het publiek, hij dolde met Warren Ellis
en danste vol overgave over het podium. Op ‘Lie Down Here (& Be
My Girl)’ en ‘We Call Upon the Author’ ging de groep opnieuw loos.
Warren Ellis doorploegde laatstgenoemde song zelfs met een
(lullige) beat. ‘Papa Won’t Leave you Henry’, de voorlaatste song
van de reguliere set, joeg nog eens het vuur door de zaal. De
parterre joelde mee als was het een overbevolkte Ierse pub. Het
kabbelende ‘More News From Nowhere’ leek een vreemde afsluiter,
maar geen kat die eraan twijfelde dat er nog een verlengstuk in
zat.

Even later verscheen Cave inderdaad opnieuw ten tonele en had hij
zijn zwarte jas en witte hemd ingeruild voor een t-shirt. Eindelijk
putte hij uit ‘Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus‘ met een
knap gezongen ‘The Lyre of Orpheus’, waarbij het publiek de backing
vocals mocht verzorgen. ‘Get Ready For Love’ en ‘Stagger Lee’ waren
de laatste adrenalinestoten voor de groep opnieuw achter de
coulissen verdween. In de tweede bisronde bracht Cave ‘Into My
Arms’ op piano met bas en drums als begeleiding. Jammer van de
lamentabele akoestiek in Vorst, want we hoorden de drums in echo
weerkaatsen. ‘Hard On for Love’ was de hekkensluiter van de
avond.

Vorst kreeg geen predikende Cave te zien die als Dante verslag
uitbrengt van zijn tocht door de hel. Wel zagen we een artiest aan
het werk die weigert gemakshalve zichzelf te herhalen en bij wie
het heilige vuur nog volop brandt. Het concert gaf een wat
eenzijdig beeld van het kunnen van een artiest die nu al vaak in
één adem genoemd wordt met grote songschrijvers als Leonard Cohen
of Johnny Cash. Maar Cave heeft duidelijk nog honger. Wie het
concert onbevangen beleefde, hield daar vast een goed gevoel aan
over. En tuitende oren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in