Spinvis


Handelsbeurs, Gent , 21 november 2007

De dagen dat Erik De Jong eenzaam knutselde aan zijn titelloze
debuut liggen alweer geruime tijd achter de rug. Spinvis is
ondertussen een gevestigde waarde geworden in de lage landen. Met
zijn band (weliswaar met wisselende bezetting) bouwde Erik De Jong
in de voorbije jaren een ijzersterke live-reputatie op (ooit al
twee dezelfde optredens gezien?) en onlangs nog gooide hij met
Goochelaars en
Geesten
een prachtige verzameling b-kantjes, ep-nummers en
liedjes geschreven in opdracht voor andere projecten op de markt.
Reden genoeg voor enola om zijn passage in de Handelsbeurs
(nochtans niet België’s beste zaal) met stip in de agenda te
noteren.

De ontgoocheling was redelijk groot toen duidelijk werd dat het om
een zittend concert ging en toen bleek dat de Handelsbeurs,
waarschijnlijk wegens het gebrek aan voorprogramma (de commercie
moet ook draaien), ook nog een pauze had ingelast ergens halverwege
het concert begonnen we al helemaal voor het ergste te
vrezen.
Een vrees die tijdens het optreden niet volledig onterecht bleek te
zijn. Tijdens het eerste deel slaagden ze er niet in de intensiteit
die anders zo karakteriserend is voor een Spinvis optreden, over te
brengen. Hoewel dat waarschijnlijk meer te maken had met het geluid
in de zaal dat, net zoals in de Handelsbeurs wel eens meer durft
voorvallen, ergens vooraan bleef hangen dan met wat Spinvis er van
bakte. Ook het zitten kwam de sfeer alvast niet ten goede, maar
Spinvis zou Spinvis niet zijn mochten ze daar niks tegenover
zetten. Ondanks de storende elementen (zaal, geluid) kregen we toch
nog een wondermooie versie van ‘Bagagedrager’ voorgeschoteld en
naar het einde van dat eerste deel toe moeten ook de mensen van het
geluid enkele geniale invallen gekregen hebben, waardoor we toch
nog getuige waren van een pakkende uitvoering van ‘Kindje van God’
en een meer dan energiek ‘Kom in de Cockpit’. Sowieso is bij
Spinvis ook een minder goed eerste deel geen weggesmeten geld, want
op de een of andere manier slagen ze er in van elk optreden een
volledig nieuwe ervaring te maken. Geen enkel nummer klinkt ooit
hetzelfde als de albumversie en ook live zal je ze zelden twee keer
een nummer op dezelfde manier horen spelen. Een aangename pleister
op de wonde van het povere geluid.

Wat er daarna in de pauze gebeurd is, we zouden het eerlijk gezegd
niet weten, maar de Spinvis van het tweede deel leek helemaal niet
meer op die van het eerste deel. Na een nogal weirde trompetsolo
trapte De Jong het tweede deel af met ‘Flamingo’, en misschien zal
het aan de rust gelegen hebben, maar vanaf hier was van dat mindere
geluid uit het eerste deel geen sprake meer. Het betoverende effect
van een Spinvis live-ervaring was weer helemaal terug. De prachtig
verstilde momenten zoals in ‘De Tuinen van Mexico’, ‘Dagen van
Gras, Dagen van Stro’ en ‘Herfst in Nieuwegein’ maar ook de meer
actieve maar daarom niet minder innemende nummers als ‘Ik Wil
Alleen Maar Zwemmen’, ‘Wespen op de Appeltaart’ en de eerder
vermelde opener ‘Flamingo’. Ook De Jong had er duidelijk meer zin
in gekregen en verwende het publiek met roze koeken (uit ‘Wespen op
de Appeltaart’) en het spoken-word nummer ‘Lotus Europa’ (jammer
genoeg in een ingekorte versie) uit ‘Dagen van Gras, Dagen van
Stro’, dat vlotjes terug overvloeide in ‘Op een ochtend in het
heelal’ waarmee hij ook het eerste deel had aangevangen.

Afsluiten deed Spinvis met ‘In staat van Narcose’, dat het deze
keer moest stellen zonder de snijdende elektrische gitaren waarmee
het ons al zo dikwijls zelf in een staat van narcose had gekregen.
Maar goed, een zittend publiek doen trippen lijkt me dan ook weer
niet meteen de gemakkelijkste opgave en ook de banjoversie kon op
zichzelf een meesterwerkje genoemd worden.
Voor een tot drie keer toe terugkeren zoals op Boomtown was het
publiek waarschijnlijk al te tam van al dat zitten, maar na een
pakkend ‘Herfst in Nieuwegein’ kregen we dan toch nog een prachtige
semi-akoestische versie van ‘Smalfilm’.

Ondanks het naar Spinvis’ doen matige eerste was dit een meer dan
boeiend en geslaagd concert, maar de volgende keer opteren wij toch
voor een rechtstaande Spinvis ervaring in één stuk, zoals we die in
het verleden al meegemaakt hadden. Laat dat echter geen
doorslaggevende factor zijn, Spinvis live is altijd weer anders, en
tot nog toe nooit ontgoochelend. Een must-see voor al wie wel eens
wat anders wil!

Goochelaars en
Geesten
is uit bij Excelsior/V2.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in