Broken Social Scene :: Broken Social Scene

Tien december 2004 is een datum die we niet licht zullen vergeten.
Die avond schreef een Canadese band geschiedenis voor een uitzinnig
publiek in de AB Club. Met een daverende show die afklokte boven de
twee uur beëindigde Broken Social Scene toen zijn Europese tournee
voor hun weergaloze ‘You Forgot It In People’. Die plaat – een van
de knapste gitaaralbums sinds de millenniumwende als u het ons
vraagt – was nochtans al een poosje uit aan de andere kant van de
Atlantische plas en leek in eerste instantie een onopgemerkt leven
beschoren. Zonder de luid toeterende loftrompetten van de
muziekpers veroverde het album hand over hand (lees: internet)
harten en ja hoor, opeens schrok de goegemeente wakker en haastte
elk zichzelf respecterend muziekblad zich om de veelkoppige
Canadese formatie naar voor te schuiven als visionaire
nieuwlichters.

De merites van ‘You Forgot It In People’ waren inderdaad niet
gering. Van ‘less is more‘ had de band, die meer dan tien
vaste leden (onder meer van Do Make Say Think, Stars, Apostle of
Hustle, Metric en Feist) in de rangen telt, geen kaas gegeten. Een
constante stoelendans van muzikanten en instrumenten leverde
dertien uiteenliggende songs af die (post)rock, folk en pop door de
blender jaagden en een uiterst aanstekelijk zootje opleverden.
Disparaat en toch coherent wist BSS op één plaat wild te feesten,
wisselende atmosferen op te roepen, onze adem af te snijden (check
‘Anthems For A Seventeen Year Old Girl’ en ‘Lover’s Spit’) en –
belangrijk – zich op geen enkele misstap te laten betrappen. De
bijbehorende show was er die avond in december ook naar. Eén groot
feest, zowel voor de fans als voor de band, die bij de enthousiaste
respons in bijna groteske dankbetuigingen verviel en van geen
ophouden wou weten. De bisnummers bleven elkaar opvolgen tot
frontman Kevin Drew zich verontschuldigde, bandlid Jason Collett
even carte blanche gaf om enkele van zijn solonummers te brengen,
en een spurtje inzette naar het dichtstbijzijnde toilet. Hilarisch.
Voor wie er niet bij was: jawel, daarna ging de show gewoon
verder.

De nieuwe worp van BSS (na ‘You Forgot It In People’ volgde nog
‘Beehives’ een collectie allerminst minderwaardige B-kantjes)
klinkt ambitieus en dient zich niet aan als een hapklare brok. De
plaat opent rommelig met een zoekend ‘Our Faces Split The Coast In
Half’, dat een perfect rondje stretchen blijkt vooraleer de eerste
klepper, ‘Ibi Dreams Of Pavement (A Better Day)’, uit de
startblokken schiet: stuwende gitaren, snerpende zang en een
pompende, chaotische finale met blazers laten horen dat de band
niet aan scherpte ingeboet heeft. Aansluiter ‘7/4 (Shoreline)’ met
de verrukkelijke vocalen van Leslie Feist, borduurt verder op dat
stramien. Liefhebbers van dergelijke epische waanzin komen
ruimschoots aan hun trekken want ook het knappe ‘Superconnected’ en
perfecte hekkensluiter ‘It’s All Gonna Break’ (opnieuw die
euforische blazers!) tappen uit datzelfde vaatje. Verslavend spul.
In ‘Hotel’ gooit het losvaste collectief het over een andere boeg:
boven een dansgevoelige beat kreunt en zucht Amy Milan zo zwoel in
ons oor dat we het benauwd krijgen. Maar de overvloed aan ideeën
waaruit elke song is opgebouwd, kan ook tegen de groep werken. Dat
bewijzen zichzelf voor de voeten lopende nummers als ‘Windsurfing
Nation’ en ‘Bandwitch’: huppelend van het ene been op het andere
maar niet in staat tot een chemische reactie van botsende elementen
te komen zoals bij de nummers die wel stevig in hun schoenen staan.
‘Fire Eye’d Boy’ bijvoorbeeld, of de aanstekelijke pop van ‘Major
Label Debut’. Stinkers vallen hier niet te rapen, wat de rit van
ruim 1 uur uitzitten vlot verteerbaar houdt.

Broken Social Scene is erin geslaagd opnieuw een experimentele,
taaie maar geen hermetische plaat af te leveren. Vaak klinkt het
allemaal wat druk, maar het merendeel van de songs bezwijkt niet
onder de ideeën en houdt moeiteloos de spanning erin. Het kan even
duren voor de nummers op deze naamloze plaat onder de huid kruipen,
maar eens ze er een plaatsje hebben, kriebelen en jeuken ze naar
hartelust. Krabben haalt niets uit.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in