John Cale :: HoboSapiens

Met de 5 Tracks-EP liet John Cale de wereld vorige zomer weten dat hij terug zin had om spannende muziek te maken. De wereld was laaiend enthousiast over deze wedergeboorte en na dat proevertje geeft de Welshman ons met HoboSapiens ook het hoofdgerecht.

Het was groot nieuws vorige lente: na jaren van steeds het zelfde soloconcert had één of andere venijnige wesp John Cale terug in gang gestoken. Er zou eindelijk nieuw — niet-klassiek— werk komen, en het zou ànders zijn. Met samples meer concreet, want Cale had wat nieuwe technieken ontdekt.

HoboSapiens gaat verder op de weg die Cale met de 5 Tracks-EP insloeg. De basis van Cale’s wedergeboorte zijn samples en die vind je over de hele plaat verstrooid: hier een geloopte baslijn, daar een Spaanse conversatie of een fietsbel. Om met die technieken te leren omgaan ging Cale in zee met producer Nick Franglen van het elektronica-duo Lemon Jelly. Verwacht echter geen radicale breuk: dit blijft onmiskenbaar het werk van Cale.

Met een hiphop-beatje dat zo weggelopen kon zijn van Beautiful Freak, het debuut van Eels, zet opener "Zen" de toon. Spaarzame synthesizerklanken waaien af en aan, een koor zwelt aan onder Cale’s warme bariton. "Reading My Mind" daarna, heeft in het midden een chaotische break met dialogen en een ambulance. Al bij al lichter, net als "Things" (in essentie een eenvoudige popsong) dat er op volgt.

Voor het eerst sinds jaren haalt Cale ook nog eens de altviool boven, waarmee hij Lou Reed in de dagen van de Velvet Underground zo vaak van antwoord diende. Ze figureert prominent in het begin van "Look Horizon", maar ook daar valt halverwege een geloopte beat in. "Magritte" lijkt dan weer het jongere broertje van "Waiting For Blonde", dat op 5 Tracks te vinden is.

Bij momenten hoor je de kale klank terug die op Music For A New Society zo overheerste. Dat is het geval in "Twilight Zone", maar vooral in het verkillende "A Letter From Abroad", met zijn ijselijke schreeuwsample, over de Taliban-bezetting van Afghanistan.

Popsong "Things" wordt daarna hernomen als "Things (X)" en is een drastische herwerking van het nummer. Alsof Cale wil aantonen dat onder de andere nummers ook zo’n eenvoudige doch briljante ideeën schuilgaan, maar hij ze met de samples gewoon wat avant-gardistischer heeft ingekleurd. Een beetje zoals Picasso ook ooit begon als figuratief schilder en pas daarna het kubisme ging ontwikkelen.

John Cale is op zijn 61ste eindelijk weer interessant bezig, en dat is meer dan welkom. HoboSapiens is de return to form van een man die zijn vitaliteit lijkt te hebben teruggevonden. Zelfs zijn liveshows zijn terug spannend met drastisch andere versies van oude nummers. Niet te missen wanneer hij in december in de AB staat.

Oh ja: de kleine lettertjes lezen kan aangename gevolgen hebben. We laten het zoekplezier aan u.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 + vijftien =